ΔΗΠΕΘΕΚ | Τα τραύματα θα κλείσουν, εάν το επιτρέψουν οι αλογόμυγες

aerakhs5-ok

Λυπάμαι πραγματικά που το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης έχει γίνει αντικείμενο σχολιασμών εδώ και ένα μήνα καθημερινά. Ας αναλογιστούν τις ευθύνες τους αυτοί που επέλεξαν αυτή τη δημόσια προβολή θέσεων και απόψεων με πολλές ανακρίβειες και λάθος πληροφορίες για προσωπική προβολή και μικροπαραταξιακά συμφέροντα. Σε όλα αυτά εγώ απάντησα σε ότι με αφορούσε ως καλλιτεχνικό διευθυντή που ήμουν. Τώρα δεν είμαι.

Τι θα έπρεπε όμως να γίνει και δεν έγινε;

Να απαντήσει ο Δήμαρχος Χανίων, διότι μία δημοτική παράταξη λέει αυτά που λέει και ο πρόεδρος του θεάτρου για αυτά που αφορούν τη θεσμική του ιδιότητα. Δεν έγιναν. Είναι καλύτερα τώρα που σύσσωμη η αντιπολίτευση φέρνει προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο το θέμα του θεάτρου;

Νομίζω ότι εάν υπήρχαν οι απαντήσεις στον συγκεκριμένο χρόνο, τα τραύματα του θεάτρου θα ήταν λιγότερα κι εμένα αυτό με ενδιαφέρει.

Τα τραύματα κάποια στιγμή θα κλείσουν, εάν το επιτρέψουν οι αλογόμυγες, όμως η ουλή θα παραμείνει για να θυμίζει.

Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ αδήριτη ανάγκη μου να παρουσιάσω τις σκέψεις μου, τον καλλιτεχνικό απολογισμό και τα συμπεράσματά μου για όσα θέλησα και βίωσα τα 17 χρόνια (2000 – 2017) ως καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης.

Αισθάνομαι όμως την ανάγκη να τονίσω ότι όλα τα παρακάτω έχουν και το βάρος της ευθύνης ως πολίτης και ως Κρητικός που ανέλαβα την καλλιτεχνική πορεία του θεάτρου μας.

Ευτυχώς συνέβη ό,τι έλεγα και προγραμμάτισα και αυτό με κάνει περήφανο.

Κερδίσαμε με το σπαθί μας την αξιοπιστία ως θεατρικός οργανισμός, την εμπιστοσύνη του κοινού, όχι μόνο στα Χανιά, όχι μόνο στην Κρήτη αλλά και σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης για πρώτη φορά έκλεισε αρκετά «ραντεβού» στα πιο σημαντικά φεστιβάλ της χώρας με αποκορύφωμα την ένταξή του, το καλοκαίρι του 2012, στο Φεστιβάλ της Επιδαύρου με τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη.

Τα 17 αυτά χρόνια το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης ανέβασε 51 θεατρικά έργα, έδωσε πάνω από 2.500 παραστάσεις, το παρακολούθησαν πάνω από 600.000 θεατές σε σύνολο συνεργατών 200 και σύνολο ηθοποιών 300.

Το θέατρό μας είχε μόνιμη επαφή με την ενδοχώρα της Κρήτης, μας γνώρισαν με κοινωνικό εισιτήριο ή και δωρεάν οι άνω των 65 ετών, τα ΑμεΑ, σύλλογοι, μαθητές, φοιτητές, πολύτεκνοι. Μας γνώρισαν όλες οι κοινωνικές ομάδες, στις φυλακές, στα γηροκομεία, στα μουσεία, σε ομιλίες στα σχολεία, στις εκκλησίες. Πάντοτε πίστευα και πιστεύω ότι ο πολιτισμός δεν κληρονομείται αλλά κατακτιέται.

Αυτό αποτέλεσε για μένα όλα αυτά τα χρόνια βασική αρχή αλλά και σκοπό της ζωής μου.

Σήμερα που οι καιροί είναι χαλεποί και αφυδατωμένοι κι όπου επικρατεί ο εντυπωσιασμός για χάριν της προσωπικής προβολής ή άλλων συμφερόντων και που αυτή η κρίση αποδεικνύεται πέρα των οικονομικών και της ανεργίας κυρίως ανθρωπιστική, η τέχνη μπορεί να βοηθήσει τη διαχείριση της κατακτημένης γνώσης.

Για μας τους ανθρώπους του θεάτρου, η τέχνη μάς προτείνει τον άνθρωπο, ως τη σπουδαιότερη επένδυση για το παρόν και το μέλλον. Μακριά από μίζερες αντιλήψεις, μικροσυμφέροντα, ομφαλοσκοπήσεις και μαρασμό. Για μας, η τόσο μοδάτη επικίνδυνη και παραπλανητική έννοια της ανταποδοτικότητας σε είδος και όχι σε πνευματική καλλιέργεια, είναι ξένη.

Τα 17 χρόνια της διακονίας μου ως καλλιτεχνικός διευθυντής πιστεύω ότι το έργο μου χαρακτηριζόταν από βαθύ αίσθημα ευθύνης χωρίς να εκμεταλλευτώ τη θέση μου ως μέσο προβολής και καλλιτεχνικής ανέλιξης.

Το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, δεν ήταν σε προσωπικό επίπεδο η μία προσωπική διαδρομή, αλλά το όνειρό μου για την σχέση του θεάτρου μας και της κοινωνίας. Εργάστηκα χωρίς εκπτώσεις, με λάθη και παραλείψεις ίσως, για να συνεχίσω τη μεγάλη θεατρική παράδοση του τόπου μας, μία παράδοση που καθόρισε τη φυσιογνωμία της νεοελληνικής ταυτότητας σε όλα τα επίπεδα.

Όλα αυτά τα χρόνια το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης προσφέρει ποιότητα, προτείναμε πολιτισμό και προστατεύσαμε με τον τρόπο μας τη μακρόχρονη θεατρική κληρονομιά μας. Προερχόμαστε από τα σπλάχνα της τοπικής κοινωνίας και αυτήν αναβαθμίζουμε επίμονα, πεισματικά και συστηματικά.

Ήμασταν ένα άλλο σχολείο γιατί δεν αναπτύξαμε περιορισμένη δράση. Απευθυνθήκαμε σε όλες τις κοινωνικές τάξεις και σε όλες τις ηλικίες και καλύψαμε όσο άντεχαν οι δυνάμεις μας ένα μεγάλο μέρος των πνευματικών αναγκών του τόπου μας.

Άξια λόγου να αναφέρω, που δεν αναφέρονται στη δημόσια επιστολή μου ως απάντηση στη δημοτική ομάδα του κυρίου Σαρρή, είναι η διοργάνωση έκθεσης για πρώτη φορά των κοστουμιών του θεάτρου, φροντιστηριακού υλικού, αφισών και προγραμμάτων με τίτλο «Η παράσταση των κοστουμιών». Διοργάνωση σεμιναρίων θεατρικής παιδείας για εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ξεναγήσεις όλων των μαθητών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης του νομού σε χώρους αρχαιολογικού και ιστορικού ενδιαφέροντος με τίτλο «Γνωρίζω την πόλη μου». Θεατρικά παραμύθια και παραστάσεις μέσα στις τάξεις των δημοτικών σχολείων, δωρεάν παραστάσεις στα παιδιά και στους συνοδούς ΑΜΕΑ, συμμετοχή στα συσσίτια της Σπλάντζιας και σε άλλους κοινωφελείς οργανισμούς, ημερίδα με τη συμμετοχή καλλιτεχνών και πολιτικών με θέμα «Πολιτισμός και Πολιτική στον 21ο αιώνα». Διοργανώσαμε επίσης βραδιές πρωτοεμφανιζόμενων ποιητών και συγγραφέων στα Χανιά και στο Ρέθυμνο και τέλος συμμετείχαμε ως φορέας υλοποίησης με την Εθνική Σκηνή Ορλεάνης στην μετάφραση του «Ερωτόκριτου» στα γαλλικά.

Όλη αυτή η πολυσχιδής και πλούσια δράση του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης όλα αυτά τα χρόνια με κάνει να αισθάνομαι δικαιωμένος απέναντι στους συμπολίτες μου, στους υπόλοιπους Κρητικούς και σε όλους αυτούς που συμμετείχαν σε όλες μας τις εκδηλώσεις με εμπιστοσύνη, δίψα και ενθουσιασμό. Τους ευχαριστώ όλους μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου. Χωρίς αυτούς δεν θα είχα καταφέρει τίποτα.

Παραδίδω απόψε σε εσάς και την οικονομική κατάσταση του θεάτρου έχοντας εικόνα μέχρι τις 29 του Σεπτέμβρη με στοιχεία που μου παρείχε το λογιστήριο του θεάτρου.

111

Συνεπώς, Γ+Δ+Ε-ΣΤ-Ζ= 135.350€ πλεόνασμα στο τέλος του 2017.

Στα παραπάνω δεν υπολογίζονται απαιτήσεις από το Φεστιβάλ Αθηνών ύψους 160.000€.

Θεωρώ κατόπιν όλων των στοιχείων που σας παρέθεσα, καλλιτεχνικών και οικονομικών, ότι το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης έχει πολύ ακόμα δρόμο να διανύσει.

Οφείλουμε στους εαυτούς μας να ονειρευόμαστε, να σχεδιάζουμε και να προσδοκούμε, να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως ένας μοναδικός επαγγελματικός θεατρικός πυλώνας του πολιτισμού στην Κρήτη για να προτείνουμε την άλλη εκδοχή για το πνεύμα και την ψυχή των συμπολιτών μας.

Το θέατρο πάντα υπηρετούσε ανθρωποκεντρικές αξίες, τίποτε άλλο. Σας ευχαριστώ.

* Το παραπάνω κείμενο είναι η ομιλία του Μιχάλη Αεράκη, π. καλλιτεχνικού διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, στη σημερινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων.

Κανένα σχόλιο

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Login

Welcome! Login in to your account

Remember me Lost your password?

Don't have account. Register

Lost Password

Register

Επιστροφή στην κορυφή