Περί του παζαριού της Μεγάλης Παρασκευής ο λόγος…

PAZARI

Όταν ρωτήθηκε ο Σωκράτης για να δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου δεν ανέφερε τίποτε για τη συσσώρευση γνώσης. «Η μόρφωση φαίνεται στη συμπεριφορά» είπε, και πρόσθεσε: «Αυτούς τους ανθρώπους θεωρώ μορφωμένους: Αυτούς που ελέγχουν τις δυσάρεστες καταστάσεις, αντί να ελέγχονται από αυτές. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα και λογική. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τις συνδιαλλαγές τους. Αυτούς που αντιμετωπίζουν καλοπροαίρετα γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς».

Μιλώντας λοιπόν για τη μόρφωση έτσι όπως εκφράζεται με τις συμπεριφορές μας και σε αναφορά με όσα, θλιβερά και στενάχωρα, διαδραματίστηκαν εις τον τόπο μας την ιερότερη και αγιότερη ημέρα της Χριστιανοσύνης, τη Μεγάλη Παρασκευή, νομίζω είναι χρέος επιτακτικό ο καθένας μας να αναλάβει το μερίδιο της δικής του ευθύνης και όχι να προσπαθούμε να κρύψουμε το πρόβλημα «κάτω από το χαλί», κατά το δει λεγόμενον, προσποιούμενοι ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Η λογική: «ας μη συζητάμε το θέμα μέχρι να ξεχαστεί», «μην ξύνουμε πληγές», κ.α. που φαίνεται να επικρατεί στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, όχι μόνον δεν συμβάλλει εις το ανέβασμα της κοινωνίας, «λίγο ψηλότερα», αλλά οδηγεί την κοινωνία σε ακόμα μεγαλύτερο τέλμα, αδιέξοδο και σκοτάδι. Και επειδή η σιωπή δηλώνει και συνενοχή, το χρέος και η ευθύνη αυξάνεται και πολλαπλασιάζεται.

Η Κίσαμος, ο τόσο ευλογημένος και από τον Θεό προικισμένος αυτός τόπος μας, λίκνο – κοιτίδα πολιτισμού, που η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων, καθώς αναφέρεται από τη Δωρική εποχή, τον Πλίνιο, τον Ιεροκλή και τον Πτολεμαίο, δεν μπορεί και δεν αξίζει σε αυτό τον τόπο, ούτε και έχει κανείς μας έχει το δικαίωμα να μη σέβεται την ιστορία του, τον πολιτισμό του και την παράδοσή του. «Σβήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν είναι σα να σβήνει κι ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον», θα πει ο μεγάλος Γ. Σεφέρης. Και εδώ είναι που έρχεται η συλλογική, αλλά και η ατομική ευθύνη. Πώς στέκουμε και πώς αντιμετωπίζουμε γεγονότα και συμπεριφορές που δεν «αμαυρώνουν» απλώς την εικόνα μας, όπως λέχθηκε και γράφηκε, αλλά μαρτυρούν, πιστεύουμε, έλλειψη – κενό πολιτισμού; Γιατί το επιχείρημα: «θα ληφθούν μέτρα περιφρούρησης με περιπολίες και ιδιωτική αστυνομία» είναι ακριβώς η απόδειξη της παθογένειας της κοινωνίας. Όταν δηλαδή μία κοινωνία χρειάζεται «κατασταλτικά μέτρα» για να… «περιφρουρήσει» τα αυτονόητα: τον αυτοσεβασμό και την αξιοπρέπειά της, την ιστορία της και τον πολιτισμό της, τότε αυτό φανερώνει την παθογένειά της και τη βαθιά της κρίση.

Ειπώθηκε, σε συνάντηση που κάλεσε ο Νέος Εμπορικός Σύλλογος Κισάμου, συνάντηση που φανερώνει την ευαισθησία, αλλά και αγωνία των εμπλεκομένων, ειπώθηκε ή μάλλον διαπιστώθηκε ότι χρειάζεται «να αλλάξουμε ρότα». Αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη πρόκληση. Τι σημαίνει «αλλάζω ρότα» και πώς αυτό γίνεται πράξη; Νομίζω είναι, επιτέλους, καιρός να καταλάβουμε όλοι μας και να πείσουμε, τον εαυτό μας και τα παιδιά μας, ότι το χρήμα είναι μέσο και όχι αυτοσκοπός. Ότι ένας πολιτισμός, όπως αυτόν που αβασάνιστα και άκριτα φαίνεται να υιοθετούμε στις μέρες μας, που περιόρισε εν πολλοίς το ενδιαφέρον του μόνο στις αισθήσεις του ανθρώπου και σε ό,τι είναι αντιληπτό από αυτές, ένας πολιτισμός που δεν προάγει τον άνθρωπο σε κάτι ανώτερο και υψηλότερο, τότε αυτός ο πολιτισμός ρυπαίνει και τον άνθρωπο και την κοινωνία του, αλλά και την ιστορία, και καταντά στο τέλος «καταναλωτικός πολιτισμός», αφού το πνεύμα των ανθρώπων αγοράζεται και πωλείται σε πολυτελή ράφια, αίθουσες και πλατείες. Ότι ο πολιτισμός, τέλος, οφείλει να ορίζει την οικονομία και όχι η οικονομία τον πολιτισμό.

Είναι σίγουρο ότι όλοι αγαπάμε και αγωνιούμε για τον τόπο μας. Σίγουρο, επίσης, είναι ότι Φορείς και Πρόσωπα εργάζονται με γνώμονα και κριτήριο την ανύψωση της κοινωνίας μας, το ανέβασμά της. Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν; Νομίζω η λύσις είναι μία. Να θέσουμε τα χέρια μας «επί τον τύπο των ήλων», να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της ευθύνης μας για τις επερχόμενες γενεές. Αλήθεια, τι θα παραδώσουμε ως κληρονομιά και παρακαταθήκη στα παιδιά και τα εγγόνια μας; Πόσο περήφανοι μπορεί να είμαστε για ό,τι συμβαίνει στον τόπο και την κοινωνία μας; Να αναλάβουμε λοιπόν ο καθένας το μερίδιο της δικής του ευθύνης, να κάνουμε τις υπερβάσεις μας και να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα στην ουσία και το βάθος του και όχι να συνεχίζουμε να στρουθοκαμηλίζουμε, πιστεύοντας πως όλα πάνε καλά και πως το πρόβλημα είναι οι άλλοι και όχι εμείς.

Για την ιστορία και εν κατακλείδι, θεωρώ ότι χρειάζεται να σημειωθεί πως το παζάρι αυτό καθιερώθηκε επί Τουρκοκρατίας τη Μεγάλη Παρασκευή, την ιερότερη ημέρα της Χριστιανοσύνης, επειδή οι Τούρκοι ήθελαν να ιεροσυλήσουν την αγιότερη και μεγαλύτερη ημέρα της Χριστιανοσύνης, αναγκάζοντας τους Χριστιανούς να μετέχουν. Διερωτώμαι: Αυτό τον πολιτισμό θέλουμε να παραδώσουμε στις επερχόμενες γενεές; Δεν υπάρχει άλλη μέρα του χρόνου να πραγματοποιείται η δράση αυτή και να συνδυάζεται π.χ. με ένα πολιτιστικό ή άλλο γεγονός και εκδήλωση που να προάγει τον πολιτισμό, την παράδοση και την ιστορία του τόπου και όχι να τον αμαυρώνει και να τον ρυπάνει;

Σκέψεις, προβληματισμοί και αγωνίες ενός Επισκόπου, ο οποίος αισθάνεται το βάρος και το μερίδιο της δικής του ευθύνης αλλά και αποστολής. Ευχή και προσευχή μας: Φορείς και Πρόσωπα που εμπλέκονται και έχουν τη δική τους ευθύνη, αναλαμβάνοντας το δικό τους μερίδιο, να οδηγήσουν τον τόπο και την κοινωνία στο ξέφωτο του πολιτισμού και της αυθεντικής ζωής και παράδοσης. Το αξίζει αυτός ο τόπος, του το οφείλουμε! «Ας γίνει η ψυχή μας το όραμα μας»!

Κανένα σχόλιο

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Login

Welcome! Login in to your account

Remember me Lost your password?

Don't have account. Register

Lost Password

Register

Επιστροφή στην κορυφή

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο