Με γραβάτα ή χωρίς…

TSIPRAS-GRABATA

Είναι γεγονός πλέον ότι μετά από περίπου 8 χρόνια η Ελλάδα βρίσκεται εκτός Mνημονίων. Μνημόνια που από το 2010 ψήφισαν όλες οι κυβερνήσεις – αυτές που τα θεώρησαν απαραίτητα, αλλά και αυτή που θα τα έσκιζε. Πρόκειται πράγματι για μια σημαντική εξέλιξη, που θα έπρεπε να προσφέρει μια κάποια ανακούφιση έπειτα από τόσα δυσβάστακτα μέτρα που επιβλήθηκαν και τις θυσίες που επωμίστηκαν οι Έλληνες όλα αυτά τα χρόνια. Η χώρα θα πρέπει σιγά σιγά να επιστρέψει σε μια οικονομική κανονικότητα. Για να συμβεί όμως αυτό δεν αρκεί το τέλος των μνημονίων, που όλοι θα πρέπει να χαιρετίζουμε, αλλά μια ουσιαστική αλλαγή πολιτικής.

Η αλλαγή πολιτικής δεν μπορεί να σημαίνει επαναφορά των παθογενειών του παρελθόντος, ρουσφέτια και μαζικές προσλήψεις στον δημόσιο τομέα. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η Ελλάδα θα βρίσκεται για τα επόμενα χρόνια σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, γεγονός που τόνισαν όλοι οι εκπρόσωποι των Θεσμών. Αλλαγή πολιτικής σημαίνει φοροελαφρύνσεις και κυρίως ουσιαστικά κίνητρα για νέες επενδύσεις.

Την περασμένη Παρασκευή, λοιπόν, το Εurogroup αποφάσισε την επιμήκυνση των δανείων του EFSF κατά δέκα έτη, σε συνδυασμό με επέκταση της περιόδου χάριτος για την πληρωμή επιτοκίων επίσης για δέκα έτη. Η συμφωνία αυτή εξασφαλίζει όμως μονάχα τη μεσοπρόθεσμη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και όχι τη μακροπρόθεσμη. Δεν υπήρξε κανένα κούρεμα χρέους, δεν μειώθηκε δηλαδή το πρωτογενές χρέος απλά μετακυλήσαμε τις υποχρεώσεις μας για δέκα χρόνια.

Είναι δε σαφές ότι με βάση τη συμφωνία δεν αλλάζει τίποτα σε σχέση με τα πολύ υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα που απαιτεί η Ε.Ε., αφού προβλέπονται πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2022 και 2,2% μέχρι το 2060!

Σύμφωνα με την απόφαση του Eurogroup, προβλέπεται ενισχυμένη εποπτεία (έλεγχος ανά 3μηνο) μετά τη λήξη του Μνημονίου με πολύ συγκεκριμένες δεσμεύσεις, χρονοδιαγράμματα αλλά και με ποινές σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν τηρήσει τα συμφωνημένα και δεν συμβαδίζει με το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο.

Με γραβάτα ή χωρίς λοιπόν, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: οι συντάξεις κόβονται και το αφορολόγητο μειώνεται, σε αντίθεση με τα όσα διαμηνύουν ή ηθελημένα αποκρύπτουν οι κυβερνητικές πηγές το τελευταίο διάστημα. Πανηγυρίζουμε ίσως γιατί ξεχνάμε ότι το τέλος των μνημονίων θα μπορούσε να έρθει 3 χρόνια νωρίτερα και με 86 δισ. στην πλάτη λιγότερα (βλ. 3ο και 4ο μνημόνιο).

Η κυβέρνηση μοιάζει με ποδοσφαιρική ομάδα που έχει δεχτεί 5 γκολ και πανηγυρίζει έξαλλα που μείωσε σε 5-1 στο 90’!

* Ο κ. Αλέξανδρος Μαρκογιαννάκης είναι οικονομολόγος, περιφερειακός σύμβουλος Κρήτης

Κανένα σχόλιο

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Login

Welcome! Login in to your account

Remember me Lost your password?

Don't have account. Register

Lost Password

Register

Επιστροφή στην κορυφή

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο