Η εκπαιδευτικός Ειρήνη Καλαϊτζάκη είναι μία πραγματικά πολυσχιδής προσωπικότητα, με έντονο ενδιαφέρον για τον τόπο της, λογής – λογής «πτυχές» – εικόνες – πρόσωπα του οποίου φροντίζει να απαθανατίζει με μαεστρία με τον φωτογραφικό φακό της.
Εξαιρετικά χαμηλά τόνων, λάτρης της τοπικής ιστορίας και του φυσικού περιβάλλοντος, με κοινωνικές ανησυχίες και εθελοντική προσφορά, δεν συνηθίζει να παραχωρεί συνεντεύξεις, ωστόσο δέχθηκε να μιλήσει στις «Ακτινογραφίες» και να αποκαλύψει σκέψεις και προβληματισμούς της, κυρίως για τα Χανιά, αλλά όχι μόνο.
«Πάντα με γοήτευε η παλιά πόλη για τον τρόπο με τον οποίο μπόρεσε να χωρέσει στην αγκαλιά της τόσους πολιτισμούς. Και ήρθε ο δικός μας πολιτισμός και δεν μπόρεσε να τον χωρέσει ο τόπος όλος. Με θλίβει βαθύτατα η εικόνα της θυσίας κάθε γωνιάς του βενετσιάνικου λιμανιού στον βωμό του κέρδους», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Αναφορικά με το τι θα άλλαζε στα Χανιά, υπογραμμίζει: «Τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τους συνανθρώπους μας με ειδικές ικανότητες. Για εκείνους τα Χανιά είναι μια αφιλόξενη πόλη. Ανύπαρκτα πεζοδρόμια, κλειστές ράμπες, καλυμμένες διαβάσεις τυφλών και τόσα άλλα, όλα έργα του ωχαδελφισμού μας. Και βέβαια την επικρατούσα -άναρχη ομολογουμένως- κατάσταση στη βιτρίνα της πόλης… το βενετσιάνικο λιμάνι».
«Στόχος και όνειρο μαζί», προσθέτει, είναι «να δω μια μέρα τον κόλπο της Σούδας, να πρωταγωνιστεί στον χώρο του πολιτισμού. Ένα ζωντανό μουσείο της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ιστορικής μας μνήμης».
Όσο για τους Χανιώτες και τις Χανιώτισσες που θαυμάζει; «Θαυμάζω όλους τους και τις εκπαιδευτικούς σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης των Χανίων (Πανεπιστημιακής, Δευτεροβάθμιας, Πρωτοβάθμιας), που, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τα πρωτόκολλα των υπουργείων, “χτίζουν” τους αυριανούς πολίτες που θα ξεχωρίσουν στον στίβο της ζωής», αναφέρει.
Αναλυτικότερα…
Ποια είναι η αγαπημένη σας εποχή στα Χανιά και γιατί;
Πάντα η άνοιξη. Προσδίδει μια γοητεία στην πόλη. Γεμίζει με μυρωδιές τα σοκάκια της και με χρώμα τα δειλινά της. Μπορείς να την περπατήσεις, να την απολαύσεις και να την ερωτευτείς περισσότερο, πριν φτάσει το βιαστικό και πολύβουο καλοκαίρι.
Αγαπημένη δραστηριότητα στην πόλη των Χανίων;
Να περπατώ την ώρα του δειλινού στην παλιά πόλη, επιδιώκοντας να ανακαλύψω και να συλλέξω ένα ακόμα απομεινάρι από το παρελθόν της.
Αγαπημένος/η συγγραφέας;
Η Αλκυόνη Παπαδάκη. Με τη λυρική γραφή της, καταφέρνει να ξεδιπλώνει όμορφες και άσχημες πτυχές της σύγχρονης κοινωνίας στις σελίδες των βιβλίων της. Δεν είναι λίγες οι φορές που ταυτίζω τον εαυτό μου με τους πρωταγωνιστές της και από τις δύο πλευρές.
Ποιο είναι το βιβλίο που διαβάσατε τελευταία;
«H Πολυφίλητη» του Νίκου Ψιλάκη. Μια συγκλονιστική ιστορία στον Χάνδακα του 17ου αιώνα που ζει τις φοβερότερες ώρες του βίου του. Ένα βιβλίο που σε κάνει να σηκωθείς από τη θέση σου και να γίνεις ένα με τον τόπο. Να γυρίσεις τον χρόνο πίσω, να ταξιδέψεις, να γίνεις πρωταγωνιστής σε μια εποχή γεμάτη τραγικά γεγονότα.
Το επόμενο βιβλίο που σκοπεύετε να διαβάσετε;
«Μικρά Ασία, το παλίμψηστο της μνήμης», του Αλέξανδρου Μασσαβέτα. Με τις ρίζες μου να χάνονται στην Ανατολή και σ’ ένα από τα διαμάντια της, τα Βουρλά, δεν θα μπορούσε παρά να αποτελέσει αυτό το πόνημα μια μεγάλη πρόκληση.
Για ποιο λόγο θα φεύγατε από τα Χανιά προκειμένου να ζήσετε σε μία άλλη πόλη;
Λίγες φορές έχω φανταστεί τον εαυτό μου μακριά από αυτή την πόλη για πολύ καιρό. Μόνο σοβαροί οικογενειακοί λόγοι θα με απομάκρυναν από τα Χανιά.
Πέντε λέξεις που αποτυπώνουν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τη ζωή στα Χανιά;
Αρκούν μόνο δύο… συνάντηση αισθήσεων.
Τι θυμάστε πιο έντονα από τα μαθητικά σας χρόνια;
Μα, βέβαια, τις φάρσες που κάναμε στους καθηγητές. Με την αθωότητα ή την πονηρία της ηλικίας και την άγνοια της επερχόμενης τιμωρίας. Ανεξίτηλη, επίσης, παραμένει ακόμα στη μνήμη μου και η εικόνα της γεμάτης, από μαθητόκοσμο, «Κοραή». Αποτελούσε για εμάς το κομβικό σημείο συνάντησης για κάθε μορφής κουβέντα, αλλά και την οδό διαφυγής από τα μαθήματα που μας έκαναν δύσκολη τη ζωή.
Αγαπημένη κινηματογραφική ταινία;
Η Amelie. Ξέχειλη από συναισθήματα, αρκετές φορές και με δόση υπερβολής, που όμως μιλάει τη γλώσσα της ψυχής.
Αγαπημένος/η ηθοποιός από την Ελλάδα και το εξωτερικό;
Ρένα Βλαχοπούλου και Πίτερ Ουστίνοφ.
Facebook ή Twitter;
Και τα δύο αποτελούν ένα είδος ηλεκτρονικής ψευδαίσθησης. Μας δίνουν τη δυνατότητα να αισθανόμαστε παντοδύναμοι, γεγονός που μας κάνει επιθετικούς προς κάθε κατεύθυνση, καλυπτόμενοι πίσω από μια οθόνη. Παρόλα αυτά είναι ισχυρά εργαλεία επικοινωνίας, ενημέρωσης και επηρεασμού των μαζών. Προτιμώ το Facebook γιατί απελευθερώνω την ενέργειά μου και μπορώ να προσεγγίσω τους άλλους, εκμεταλλευόμενη την άμεση επαφή από τη σκοπιά του εθελοντισμού, της προσφοράς, της ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς και της διατήρησης της ιστορικής μνήμης.
Αγαπημένο φαγητό;
Οποιοδήποτε φαγητό έχει άρωμα καλοκαιριού με κορυφαία τα γεμιστά της μαμάς.
Τι δεν τρώτε;
Τα όσπρια.
Αγαπημένο ποτό;
Δεν αποτελεί αγαπημένη μου συνήθεια κανένα είδος αλκοολούχου ποτού. Προτιμώ σε φιλικές ή οικογενειακές συνάξεις, το φαγητό να το συνοδεύει το παραδοσιακό κρασάκι.
Τσικουδιά ή ουίσκι;
Δεν υπάρχει, βέβαια, δίλημμα. Πάντα παραδοσιακά… τσικουδιά.
Αλμυρά ή γλυκά;
Αλμυρά. Δεν είχα ποτέ καλή σχέση με τα γλύκα, ακόμα και στην παιδική μου ηλικία.
Μαγειρεύετε;
Μαγειρεύω αν και δεν είναι από τις αγαπημένες μου οικιακές ενασχολήσεις.
Σουβλάκι ή πίτσα;
Καμία διάκριση. Εξίσου και τα δύο. Διατροφικοί πειρασμοί.
Οικογένεια είναι…
Θεμέλια ζωής με ό, τι αυτό συνεπάγεται.
Θα κάνατε τατουάζ;
Το τατουάζ σαν φιλοσοφία ζωής ή σαν κοσμοθεωρία κάποιων ανθρώπων δεν με εκφράζει. Υπάρχουν περισσότερο δυνατοί τρόποι να εκφράσεις τα συναισθήματα, τις σκέψεις και την αγάπη σου προς ένα πρόσωπο ή τη φιλοσοφία της ζωής σου. Το κορμί μας είναι δώρο Θεού και ως τέτοιο πρέπει να το βλέπουμε.
Εάν η ζωή σας ήταν τραγούδι, ποιος θα ήταν ο τίτλος;
«Ήρθατε σαν κύματα» με τους στίχους του ανεπανάληπτου Νίκου Γκάτσου. Δεν χωράει καμία αμφισβήτηση στο ότι «…σημαδεμένη και προδομένη έμεινε πάντα η δική μας η γενιά. Μας βρήκαν μπόρες, δύσκολες ώρες κι ούτε λυχνάρι, ούτε φως στη σκοτεινιά…».
Αγαπημένος τραγουδιστής;
Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Ο χαρακτηρισμός του «σερ» που τον συνόδευε μέχρι το τέλος τα λέει όλα.
Αγαπημένη τραγουδίστρια;
Λατρεμένη Χαρούλα Αλεξίου. Με φωνή που χαρακτηρίζεται από ευαισθησία και που με τα τραγούδια της άγγιξε πολλές γενιές, κρατώντας μια αδιάκοπη επαφή με το κοινό μέχρι και σήμερα.
Αγαπημένο τραγούδι;
«Ο Κεμάλ» με τους διαχρονικούς στίχους του Νίκου Γκάτσου και την εξαίσια μουσική του αγαπημένου Μάνου. Ο Κεμάλ που ταξιδεύει μέσα στους αιώνες στα πέρατα της οικουμένης και αγωνίζεται να γίνει ο κόσμος καλύτερος.
Τι ζηλεύετε σε άλλους ανθρώπους;
Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και κουβαλάει σ’ όλη του την πορεία στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν και τον κάνουν μοναδικό. Θεωρώντας ως υπέρτατο αγαθό την υγεία, έχοντας αυτό δεν θα μπορούσα να ζηλέψω κάτι άλλο.
Εάν είχατε την ευκαιρία να περάσετε μερικές ώρες για καφέ και γεύμα με ένα δημόσιο πρόσωπο, ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;
O μητροπολίτης Αλβανίας Αναστάσιος. Πεφωτισμένος ιεράρχης, χαρισματικός, πολυδιάστατος, με πλούσια πνευματική δράση και ανοιχτούς ορίζοντες στην καρδιά της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Αγαπημένος συνθέτης;
Ο υπέρτατος Μάνος Χατζιδάκις. Κατάφερε με τη μουσική του να διαμορφώσει τη νεότερη και σύγχρονη Ελλάδα. Γιατί όπως έλεγε και ο ίδιος «πίστευε στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων κι όχι σ’ αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας».
Πόσους καφέδες πίνετε την ημέρα;
Μία περίεργη και καθημερινή συνήθεια που ποτέ δεν απόκτησα. Και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό.
Περιγράψτε τον εαυτό σας με πέντε λέξεις.
Αυστηρή, δίκαιη, δοτική, αισιόδοξη, συναισθηματική.
Πέντε λέξεις με τις οποίες οι φίλοι/ες σάς περιγράφουν;
Καθημερινά με χαρακτηρίζουν μόνο με δύο λέξεις… ιδιαίτερα ανεκτική.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του χαρακτήρα σας;
Η δοτικότητα. Δεν έμαθα ποτέ να κρατάω πράγματα για τον εαυτό μου. Μοιράζομαι ακόμα και τη μοναδική μπουκιά μου.
Το μεγαλύτερο μειονέκτημα;
Δεν είναι μόνο ένα. Οι ευαισθησίες και η τελειομανία μου με ταλαιπωρούν καθημερινά, επηρεάζοντας ακόμα και τις σχέσεις μου με τους άλλους.
Έχετε κατοικίδιο ζώο;
Πάντα είχα γατούλα. Η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στον άνθρωπο και τη γάτα είναι μοναδική. Καθημερινά είναι το αγχολυτικό μου. Όμως τα τελευταία πέντε χρόνια έχω αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση με ένα γλαροπούλι. Το συνάντησα για πρώτη φορά όταν ήταν λίγων μηνών αλλά δεθήκαμε περισσότερο όταν έμεινε με ένα πόδι από ανθρώπινη αμέλεια. Αν και αγριοπούλι, συμπεριφέρεται πια σαν κατοικίδιο, δίνοντάς μου τη δυνατότητα να νιώσω πολύ δυνατά συναισθήματα.
Ποια είναι η ιστορική προσωπικότητα που θαυμάζετε και γιατί;
Ο Σωκράτης, μεγάλη φυσιογνωμία του ελληνικού πνεύματος και όχι μόνο, που καθοδηγούσε τον συνομιλητή του σε μια βαθύτερη κουβέντα ανακάλυψης της αλήθειας. Σε αντιδιαστολή με τη ρηχότητα της εποχής μας.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που βγήκατε εκτός εαυτού και γιατί;
Πριν λίγες μέρες όταν με περισσό θράσος μια κυρία πάρκαρε το αυτοκίνητο με τη γνωστή απαξιωτική συμπεριφορά, σε ράμπα ΑμεΑ.
Αγαπημένη πόλη στην Ελλάδα, εκτός των Χανίων, για διακοπές;
Η Μονεμβασιά. Τόσους αιώνες μετά, συνεχίζει να αναπνέει και να ζει μέσα στους μύθους, τους θρύλους και τα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν ολόκληρη την περιοχή με το πέρασμα του χρόνου.
Αγαπημένη χώρα, εκτός της Ελλάδας, για διακοπές;
Η Μάλτα. Με πάνω από 7.000 χρόνια ζωής και περιπετειών από τους λογής – λογής κατακτητές, διαθέτει μια απίστευτη γοητεία.
Ποιο είναι το επόμενο ταξίδι που προγραμματίζετε;
Αποφεύγω γενικά να προγραμματίζω. Αφήνω τα πράγματα να κυλούν μόνα τους και τον χρόνο να κάνει τη δουλειά του.
Αγαπημένο χρώμα;
Το λαδί. Γενικά μου αρέσουν τα γήινα χρώματα.
Το χειρότερο χρώμα;
Αντιπαθώ όλα τα έντονα χρώματα που αντανακλούν μια ψεύτικη λάμψη.
Κάνετε σήμερα τη δουλειά που ονειρευόσασταν στην εφηβεία;
Είμαι από τους τυχερούς ανθρώπους που κατάφεραν να πραγματώσουν τα όνειρά τους. Ασχολούμαι με ό, τι ονειρεύτηκα από παιδί. Είναι πολύ σπουδαίο να μπορείς να περνάς ένα μεγάλο μέρος της ζωής σου με κάτι που σε ευχαριστεί και σε κάνει να ισορροπείς, αντί να ακροβατείς στη ζούγκλα της καθημερινότητας.
Γυμνάζεστε;
Πάντα είχα καλή σχέση με τον αθλητισμό. Το τελευταίο διάστημα, λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων, έχω περιορίσει τις αθλητικές δραστηριότητες. Δεν χάνω όμως την ευκαιρία να χαθώ στην αγκαλιά της φύσης είτε πεζοπορώντας είτε με το ποδήλατο.
Φοβάστε τα ταξίδια με αεροπλάνο;
Θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω έναν από τους μεγαλύτερους φόβους της ζωής μου.
Τι σημαίνει ζωή για εσάς;
Να μπορώ να απολαμβάνω τα δώρα του Θεού και να τα μοιράζομαι με τον διπλανό μου.
Το αγαπημένο σας μέρος στα Χανιά;
Δεν θα μπορούσε να είναι άλλο, από τον φάρο. Είναι το σημείο που μπορείς να καμαρώνεις την πόλη στο ταξίδι της μέσα στον χρόνο και ταυτόχρονα να γίνεσαι «ιδιοκτήτης» της.
Τι σας γοητεύει και τι σας απογοητεύει στα Χανιά;
Πάντα με γοήτευε η παλιά πόλη για τον τρόπο με τον οποίο μπόρεσε να χωρέσει στην αγκαλιά της τόσους πολιτισμούς. Και ήρθε ο δικός μας πολιτισμός και δεν μπόρεσε να τον χωρέσει ο τόπος όλος. Με θλίβει βαθύτατα η εικόνα της θυσίας κάθε γωνιάς του βενετσιάνικου λιμανιού στον βωμό του κέρδους.
Αισιόδοξη ή απαισιόδοξη;
Φύσει αισιόδοξη. Πεισματάρα μέχρι τελικής πτώσης για την επίτευξη του στόχου και του επιθυμητού αποτελέσματος.
Μισογεμάτο ή μισοάδειο το ποτήρι;
Μισογεμάτο, λοιπόν, το ποτήρι.
Ποια είναι η μεγαλύτερη τρέλα που έχετε κάνει για έναν άνδρα;
Δεν θα έλεγα πως έχω κάνει κάτι ακραίο. Προσπαθώ να ισορροπώ το συναίσθημα και τη λογική.
Σας τρομάζει ο θάνατος;
Ο φόβος του θανάτου συνυπάρχει με την ανθρώπινη φύση μας. Δεν θα ήμουν ειλικρινής εάν έλεγα πως δεν με τρομάζει.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Η απώλεια της υγείας. Όλα τα υπόλοιπα είναι αντιμετωπίσιμα.
Αγαπημένη ομάδα;
Ποτέ δεν είχα προτιμήσεις σε ομάδες. Η «οπαδοποίηση», κυρίως στο ποδόσφαιρο, σε αποτρέπει ακόμα και από τη σκέψη να συμπαθήσεις μια φανέλα.
Ο επόμενος μεγάλος στόχος της ζωής σας;
Στόχος και όνειρο μαζί. Να δω μια μέρα τον κόλπο της Σούδας, να πρωταγωνιστεί στον χώρο του πολιτισμού. Ένα ζωντανό μουσείο της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ιστορικής μας μνήμης.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που κλάψατε και γιατί;
Πριν από λίγο καιρό, βλέποντας δυο τεράστια εκφραστικά μάτια ενός προσφυγόπουλου να μου υπενθυμίζουν την ντροπή που πρέπει να νιώθω καθημερινά όταν με αποκαλούν άνθρωπο.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που γελάσατε με την ψυχή σας;
Αδυνατώ να θυμηθώ.
Είστε εσωστρεφής ή εξωστρεφής στις παρέες σας;
Εξωστρεφής, αλλά όχι ιδιαίτερα εκδηλωτική.
Το μεγαλύτερο λάθος που έχετε κάνει στη ζωή σας;
Να εμπιστευτώ λάθος ανθρώπους. Και δυστυχώς με προσωπικό κόστος. Ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος.
Μαθαίνετε από τα λάθη σας ή τα επαναλαμβάνετε;
Δεν είναι και λίγες οι φορές που επαναλαμβάνω τα λάθη μου.
Ποιον Χανιώτη και ποια Χανιώτισσα θαυμάζετε και γιατί;
Θαυμάζω όλους τους και τις εκπαιδευτικούς σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης των Χανίων (Πανεπιστημιακής, Δευτεροβάθμιας, Πρωτοβάθμιας), που, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τα πρωτόκολλα των υπουργείων, «χτίζουν» τους αυριανούς πολίτες που θα ξεχωρίσουν στον στίβο της ζωής.
Είστε εθελοντής αιμοδότης;
Παρά το ότι στηρίζω κάθε κίνηση αιμοδοσίας δεν είμαι αιμοδότρια για λόγους που μου το απαγορεύουν.
Υπέρ ή κατά της δωρεάς οργάνων και γιατί;
Υπέρ σε οτιδήποτε δίνει πνοή και ζωή στον συνάνθρωπο.
Αγαπημένη παραλία στον Νομό Χανίων;
Το Ελαφονήσι την άνοιξη. Τότε που αναπαύεται μακριά από την πολυκοσμία του καλοκαιριού.
Χορεύετε;
Σπάνια. Δεν έχω μέσα μου τον ρυθμό και το αποφεύγω.
Τραγουδάτε;
Αρκετές φορές.
Ποιος ο πολιτικός αρχηγός που ξεχωρίζετε σήμερα και γιατί;
Η προσωπολατρία σε συνδυασμό με τις λανθασμένες πολιτικές, οδήγησε τη χώρα πολλές φορές σε αδιέξοδα μονοπάτια. Ως εκ τούτου είμαι πλήρως αποστασιοποιημένη από πρόσωπα, χωρίς να σημαίνει αυτό πως δεν υπάρχουν πολιτικοί με ικανότητες.
Ποιο το πολιτικό πρόσωπο που ξεχωρίζετε σήμερα στα Χανιά και γιατί;
Η προηγούμενη απάντηση νομίζω με καλύπτει.
Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, η δυσκολότερη «αποστολή» όταν είσαι μητέρα;
Να μπορείς να στέκεσαι απέναντι στο παιδί σου, να το κοιτάς στα μάτια και κάθε λέξη που θα ξεστομίζεις να αποτελεί οδηγό για τη δημιουργία μιας καλύτερης κοινωνίας. Με άλλα λόγια, να μπορέσεις να βρεις έναν ανώδυνο τρόπο να το γαλουχήσεις με ηθική και αξίες, τα οποία θα αποτελέσουν σημαντικά εφόδια στη μετέπειτα πορεία του.
Οδηγείτε;
Οδηγώ. Πλέον, το αυτοκίνητο αποτελεί ανάγκη. Προσπαθώ, όμως, όσο γίνεται, να χρησιμοποιώ σε επιτρεπτές αποστάσεις εναλλακτικούς τρόπους μετακίνησης, όπως το ποδήλατο.
Αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα;
Αυτοκίνητο.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που μεθύσατε;
Πάνε πολλά χρόνια πριν. Στην ανέμελη φοιτητική ζωή. Μέρες καρναβαλιού, κεφιού και χαράς. Ήταν η πρώτη και η τελευταία. Τη θυμάμαι με τρόμο.
Η καθαριότητα είναι…
… ένα από τα σημαντικότερα δείγματα πολιτισμού.
Πότε λέτε ψέματα;
Μόνο όταν θέλω να αποφύγω κάποιον που με κουράζει. Τα γνωστά «κατά συνθήκη ψεύδη». Ποτέ άλλοτε.
Η μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή;
Μα τι άλλο από την οικογένεια. Να δίνεις και να λαμβάνεις αληθινή αγάπη.
Η μεγαλύτερη δυστυχία;
Να παλεύεις για την αξιοπρέπειά σου καθημερινά. Να πρέπει να πείσεις τους άλλους να σε σέβονται και να αναγνωρίζουν την αξία σου.
Αγαπημένη σας απασχόληση;
Το διάβασμα. Με ταξιδεύει, καλλιεργεί τη φαντασία μου και με κάνει να χάνομαι κρυφά σε τόπους που δεν περπάτησα ποτέ και που δεν θα γνωρίσω ποτέ. Η ανάγνωση ενός βιβλίου είναι πάντα μια γοητευτική υπόθεση. Ταυτίζεσαι με ήρωες, συμπαθείς και αντιπαθείς και πάντα στο τέλος μένει η αίσθηση ενός αποχωρισμού.
Ποια η σχέση σας με τα χρήματα;
Ποτέ δεν είχα καλή σχέση με το χρήμα. Το διαχειρίζομαι σωστά, θεωρώντας το πια ως αναγκαίο μέσω επιβίωσης. Σε καμία όμως περίπτωση δεν πιστεύω πως είναι αυτοσκοπός για την αυτοπραγμάτωση και την ευτυχία.
Τι θα αλλάζατε στα Χανιά;
Τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τους συνανθρώπους μας με ειδικές ικανότητες. Για εκείνους τα Χανιά είναι μια αφιλόξενη πόλη. Ανύπαρκτα πεζοδρόμια, κλειστές ράμπες, καλυμμένες διαβάσεις τυφλών και τόσα άλλα, όλα έργα του ωχαδελφισμού μας. Και βέβαια την επικρατούσα -άναρχη ομολογουμένως- κατάσταση στη βιτρίνα της πόλης… το βενετσιάνικο λιμάνι.
Τι δεν θα αλλάζατε;
Μα τα ίδια τα Χανιά. Μια πόλη ερωτική, που σε εμπνέει και σε γοητεύει όταν σουλατσάρεις στα σοκάκια της.
Έρωτας ή αγάπη;
Και τα δύο. Η ισορροπία ανάμεσά τους οδηγεί στην ευτυχία.
Πιστεύετε στον Θεό;
Η πίστη είναι αναγκαιότητα στη ζωή μας. Η ύπαρξη αδικίας στον κόσμο αποτελεί από μόνο του ένα γεγονός αφόρμησης για την παρουσία του Θεού. Μα και η ίδια η ψυχή, καθημερινά αισθάνεται την ανάγκη να πιαστεί από κάπου και να αναζητήσει τον Θεό. Μην ξεχνάμε τα λόγια του Αποστόλου Παύλου… «Χωρίς δε πίστεως αδύνατον ευαρεστήσαι πιστεύεσαι γαρ δει τον προσερχόμενον τω Θεώ ότι εστί και τοις εκζητούσιν αυτόν μισθαποδότης γίνεται». Αναγκαία λοιπόν η πίστη στον Θεό για να μπορέσει ο άνθρωπος να δημιουργήσει και να θεμελιώσει την πνευματικότητά του.
Πιστεύετε στον άνθρωπο;
Ο άνθρωπος κρύβει μέσα του τεράστια αποθέματα δυνάμεων. Με την ορθή αξιοποίησή τους, θα μεγαλουργήσει, με τη λανθασμένη θα βρεθεί στον πάτο. Είναι στο χέρι του λοιπόν…
Τελικά, ο γιαλός είναι στραβός ή στραβά αρμενίζουμε;
Στραβά αρμενίζουμε και με λάθος καπεταναίους, χωρίς πυξίδα, δίχως λιμάνι προορισμού και το κυριότερο αγνοώντας τον κίνδυνο.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΛΑΪΤΖΑΚΗ
Η Ειρήνη Καλαϊτζάκη γεννήθηκε το 1971 στα Χανιά, όπου ζει και δραστηριοποιείται. Σπούδασε στο Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης και από το 1998 εργάζεται ως καθηγήτρια Πληροφορικής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Στα ενδιαφέροντά της συμπεριλαμβάνονται η τοπική ιστορία και η φωτογραφία.
Ακολουθούν ορισμένες, μόνο, από τις εκατοντάδες -ομολογουμένως εξαιρετικές- φωτογραφίες της Ειρήνης Καλαϊτζάκη. Απολαύστε τις…
