Βολουδάκης: Τα λάθη στη διαδικασία αδίκησαν ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο

«Τα λάθη στη διαδικασία κατά το κλείσιμο της χθεσινής συζήτησης στη Βουλή αδίκησαν ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο. Δεν πρέπει να υπάρξει άλλο περιστατικό κατάθεσης τροπολογίας την τελευταία στιγμή, ανεξαρτήτως του περιεχομένου της», επισημαίνει ο βουλευτής Χανίων της ΝΔ, Μανούσος Βολουδάκης, με ανάρτησή του στην προσωπική του σελίδα στο Facebook.

«Ήμουν γραμμένος στον κατάλογο να μιλήσω λίγο μετά την αναταραχή που προκλήθηκε – η συζήτηση έκλεισε άδοξα και αρκετοί βουλευτές δεν προλάβαμε να μιλήσουμε. Είχα γράψει αυτή τη φορά κείμενο για την ομιλία μου, για την απλή αναλογική στους Δήμους και για την Ψηφιακή Πολιτική», τονίζει ο κ. Βολουδάκης, αναρτώντας το σχετικό κείμενο, το οποίο και ακολουθεί…

«Πολλά τα ζητήματα που ρυθμίζει το υπό συζήτησιν νομοσχέδιο, και αδύνατον να αναφερθεί κανείς σε όλα στο διαθέσιμο χρόνο.

Θα είχα για παράδειγμα πολλά να πω για την κατάργηση του ασύλου, την οποία προφανώς υποστηρίζω, αλλά αναγκάζομαι να τα παραλείψω. Εκφράζω απλώς την απορία μου για το γεγονός ότι συζητάμε σε τόση έκταση και με τόση ένταση το απολύτως αυτονόητο.

Πολλή συζήτηση έγινε όσον αφορά τις ρυθμίσεις σχετικά με τον τρόπο λήψης των αποφάσεων στους Δήμους. Από την αντιπολίτευση τίθεται το υποτιθέμενο δίλημμα «κυβερνησιμότητα ή δημοκρατία». Υπονοείται ότι η πλήρης αναλογικότητα στο εκλογικό σύστημα και στον τρόπο λήψης της αποφάσεως είναι συνώνυμο της δημοκρατίας. Λάθος. Πρόκειται για μια από τις διαχρονικές πλάνες που η Αριστερά έχει καταφέρει να επιβάλλει ως θέσφατο στο δημόσιο διάλογο στην πατρίδα μας. 

Είναι γεγονός ότι υπάρχει σύγκρουση μεταξύ αναλογικότητος και κυβερνησιμότητος. Είναι γεγονός ότι το υπό συζήτησιν νομοσχέδιο περιορίζει πράγματι κάποιες από τις συνέπειες μιας ακραίας μορφής αναλογικότητος, για να επιτύχει κυβερνησιμότητα. Είναι γεγονός όμως ότι διαφορετικά, λόγω των αποτελεσμάτων της απλής αναλογικής, δε θα μπορούσε να ληφθεί καμμιά απόφαση στους περισσότερους Δήμους της χώρας. 
Αυτά έχουν ήδη εξηγηθεί. 

Πρέπει όμως να γίνει σαφές, ότι αυτό που περιορίζεται για να επιτευχθεί η κυβερνησιμότητα, οι ακραίες συνέπειες της αναλογικότητας που περιορίζονται δηλαδή, δεν είναι ιερή αγελάδα. Η απλή αναλογική είναι πράγματι δίκαιος τρόπος κατανομής εδρών. Η κατανομή που προκύπτει όμως από την απλή αναλογική δεν διασφαλίζει δικαιοσύνη στη λήψη των αποφάσεων! Αν μια δημοτική παράταξη έχει 24 συμβούλους, και της λείπει ένας για να έχει πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο, ο 25ος σύμβουλος, θα έχει ενδεχομένως στην πράξη την ίδια δύναμη που θα έχουν οι 24, και θα μπορεί να επιβάλει την άποψή του σε βαθμό που δεν θα αναλογεί στις ψήφους που έχει λάβει στις εκλογές. Και το ίδιο βέβαια ισχύει κατ’ αναλογίαν και σε κοινοβούλιο που θα προκύψει από εκλογές με απλή αναλογική. Αυτή είναι η απλή αναλογική, και όχι το εκλογικό σύστημα του Παραδείσου, όπως επιχειρεί διαχρονικά η αριστερά να μας πείσει.

Οι διατάξεις που αφορούν το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής αποτελούν πραγματική τομή και είναι εξαιρετικό δείγμα γραφής από Υπουργό που πρώτη φορά αναλαμβάνει καθήκοντα. Η καρδιά των σχετικών διατάξεων είναι η μεταφορά της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων από το Υπουργείο Οικονομικών στο Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής.

Η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων είναι η πλέον ανεπτυγμένη δομή ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στην Ελλάδα. Το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής αποκτά έτσι τα μέσα για να υλοποιήσει τον πραγματικό ψηφιακό μετασχηματισμό της δημόσιας διοίκησης. Αποκτά τα μέσα που έλειπαν παλαιότερα από το αρμόδιο για το ίδιο θέμα Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης ή από τα διάδοχα σχήματά του.

Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ουσιώδη μετασχηματισμό της δημόσιας διοίκησης. Χρειάζεται όμως προσοχή: η αναγκαία ενίσχυση του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής δεν πρέπει να οδηγήσει σε συγκεντρωτισμό της διοίκησης πέραν του αναγκαίου, γιατί αυτό θα οδηγήσει και σε καθυστερήσεις στην επίτευξη των στόχων και σε αύξηση των λειτουργικών κινδύνων.

Θα καταθέσω παρακάτω τις παρατηρήσεις μου, με την πεποίθηση ότι μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμες στο εγγύς μέλλον. 
Το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής είναι η επιτελική κεντρική δομή που θα υλοποιήσει την ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης συνολικά. Θα πρέπει να δημιουργήσει το σκελετό πάνω στον οποίο θα χτισθεί η ψηφιακή διοίκηση.

Ποιες είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις αρμοδιοτήτων για το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής; Πρέπει να έχει την ευθύνη για τα εξής: 

– Την εκπόνηση της εθνικής στρατηγικής
– Τη διασφάλιση της διαλειτουργικότητας
– Τη διασύνδεση των μητρώων
– Την ψηφιακή ταυτοποίηση
– Τη λειτουργία των κεντρικών υποδομών, του G- Cloud και του ΣΥΖΕΥΞΙΣ
– Τη λειτουργία των οριζόντιων εφαρμογών, όπως τα λογισμικά διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού του Δημοσίου, και της διαχείρισης των σχέσεων με τους πολίτες.

Ως εκεί όμως. Δεν πρέπει το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής να υποκαταστήσει όλους τους φορείς της Διοίκησης όσον αφορά τις δράσεις τους ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. 
Το αναφέρω αυτό γιατί σε ορισμένα σημεία του νομοσχεδίου ελλοχεύει ο κίνδυνος ενός νέου ψηφιακού συγκεντρωτισμού. Καθώς δεν υπάρχει ο χρόνος να αναφερθώ σε όλα τα σημεία αναλυτικά, καταθέτω στα πρακτικά μια καταγραφή των άρθρων στα οποία διαπιστώνω τον κίνδυνο αυτό, και θα αναφερθώ εδώ μόνο στην ουσία:

Δε χρειάζεται κάθε έργο κάθε φορέα να περνά διαδικασία εγκρίσεως από την κεντρική αρχή. Αυτό θα δημιουργήσει καθυστερήσεις και ενδεχομένως θα προκαλέσει μποτιλιάρισμα έργων προς έγκριση σε κάποια από τα τμήματα του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής.

Προφανώς οι διαδικασίες αυτές μπαίνουν για να διασφαλισθεί η διαλειτουργικότητα, και η αποφυγή προκήρυξης συναφών έργων από διαφορετικούς φορείς.

Η διαλειτουργικότητα όμως και οι οριζόντιου χαρακτήρα προϋποθέσεις γενικότερα μπορούν να διασφαλίζονται με προδιαγραφές – πρότυπα που θα πρέπει να τηρούνται από όλους, και θα ακολουθεί στη συνέχεια δειγματοληπτικός έλεγχος για το αν τηρούνται.

Η αποφυγή προκήρυξης παρόμοιων έργων από διαφορετικούς φορείς, διασφαλίζεται από το σαφή διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων. Αν οι αρμοδιότητες είναι σωστά οριοθετημένες, δεν μπορούν δυο φορείς να προκηρύξουν το ίδιο έργο γιατί απλούστατα ο ένας θα είναι αναρμόδιος. Αν οι αρμοδιότητες δεν είναι σωστά διαχωρισμένες, καμμιά ψηφιακή στρατηγική δε θα λύσει το πρόβλημα – θα οδηγηθούμε και πάλι σε ψηφιακή γραφειοκρατία.

Προσωπικά, ως φιλελεύθερος, δυσπιστώ απέναντι στις συγκεντρωτικές δομές, όπως δυσπιστώ και απέναντι στο μεγάλο κράτος. Όπως ακριβώς το κράτος συνολικά πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περιορισμένο στα απαραίτητα για να μην αποτελεί βάρος της κοινωνίας, έτσι ακριβώς και η κάθε επιμέρους δομή του κράτους, το κάθε Υπουργείο, πρέπει να περιορίζεται στα απολύτως απαραίτητα για την επίτευξη των στόχων του.

Τα όσα είπα ανωτέρω, δεν αναιρούν το γεγονός ότι είναι θετικό το αποτύπωμα των διατάξεων του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής. Προτάσεις περαιτέρω βελτίωσης είναι. Μάλιστα πεποίθησή μου είναι ότι οι διατάξεις του νομοσχεδίου που αφορούν το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, είναι οι σημαντικότερες από όσα σημαντικά συζητήσαμε αυτές τις δυο ημέρες, έστω κι αν ο φακός της δημοσιότητος δεν έπεσε πάνω τους. Συμβαίνει συχνά αυτό!»

Κανένα σχόλιο

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Login

Welcome! Login in to your account

Remember me Lost your password?

Don't have account. Register

Lost Password

Register

Επιστροφή στην κορυφή

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο