Η διανομή πριν και μετά το νομοσχέδιο έκτρωμα!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ, πρόεδρος του Σωματείου Διανομέων (delivery) Ν. Χανίων «Ιωσήφ Σαριδακης»

Δωρεάν διανομή! Αυτό ήταν το σλόγκαν που πριν από αρκετά χρόνια άρχισε να μπαίνει στα φυλλάδια καταστημάτων εστίασης. Ήταν ένας τρόπος να εξυπηρετήσουν μερικούς πελάτες τα καταστήματα όταν η διανομή δεν ήταν διαδεδομένη και δεδομένη όπως σήμερα. Συνήθως κάποιος που ήθελε να συμπληρώσει το εισόδημά του πήγαινε για 3-4 ώρες το βράδυ στο σουβλατζίδικο ή την πιτσαρία της γειτονιάς του να κάνει μερικές διανομές.

Με τα χρόνια η διανομή έγινε συνήθεια και από εκεί που ήταν απλά κάποιο συμπλήρωμα για τα μαγαζιά, έφτασε να είναι μεγάλο κομμάτι του τζίρου. Η διανομή πλέον γινόταν από νωρίς το μεσημέρι και κάποιος μπορούσε να κάνει ολόκληρο μεροκάματο ως διανομέας. Τα τελευταία χρόνια μπήκε και ο καφές στην κουλτούρα της διανομής. Η διανομή πλέον ξεκινάει από τις 6 το πρωί και σταματάει περίπου στις 2 τα ξημερώματα. Σε μερικές περιπτώσεις δεν σταματάει ποτέ. Με λίγα λόγια μια πραγματική δουλειά για πολλούς και ένας νέος κλάδος στην εστίαση.

Από εκεί που τα έξοδα της διανομής ήταν αμελητέα, ένα παιδί για 3 ώρες και λίγη βενζίνη για ένα μηχανάκι που απλά υπήρχε, άρχισε να φαίνεται πως η διανομή είναι πολύ ακριβή υπηρεσία. Βενζίνες, συντήρηση και αντικατάσταση μηχανακιού (ένα μηχανάκι που δουλεύει για δέκα ώρες καθημερινά διανομή σε δύο με τρία χρόνια χρειάζεται αντικατάσταση) κράνος, αδιάβροχα, μπουφάν, ένσημα, βραδινή εργασία και αργίες μείωναν το κέρδος του καταστήματος. Η λύση ήταν εύκολη. Μετέθεσαν το κόστος της διανομής στον διανομέα. Άρχισε πλέον ο διανομέας να είναι κάτι σαν συνεργάτης. Όλα τα έξοδα ήταν δίκη του ευθύνη. Μέσα σε ένα ωρομίσθιο έπρεπε να καλυφθούν όχι μόνο τα έξοδα, αλλά τα δώρα, οι άδειες και όλα όσα δεν παρείχε ο εργοδότης σε παροχές και μισθούς.

Το εργασιακό – νομοθετικό πλαίσιο σε πολλές περιπτώσεις δεν είχε καν πρόβλεψη για διανομείς. Σε συνδυασμό με την αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών οι διανομείς δούλευαν με συμβάσεις υπαλλήλων γραφείου, αποθηκάριων, εργατοτεχνιτών. Δεν έχουν υπογράψει ποτέ Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Πριν από δύο χρόνια μάλιστα νομιμοποιήθηκε η χρήση μηχανακιού και εξόδων συντήρησης από τον διανομέα με την καταβολή του 15% επί του μισθού.

Η πραγματικότητα στον κλάδο είναι κυριολεκτικά μια εργασιακή ζούγκλα. Τα ατυχήματα συνεχή και η εκμετάλλευση με ατελείωτα ωράρια είναι ο κανόνας. Η ευθύνη όλων των κυβερνήσεων είναι διαχρονικά μεγάλη. Όλα αυτά τα ζητήματα δεν ήρθαν στο προσκήνιο από τη μια μέρα στην άλλη. Κάθε εργασιακό νομοσχέδιο που ψηφιζόταν ήταν στην κατεύθυνση του κέρδους των μεγαλοεργοδοτών και κατά του εργαζομένου. Η πολιτική απόφαση για αποδυνάμωση της Επιθεώρησης Εργασίας για πάνω από μια δεκαετία έφερε την εργοδοτική ασυδοσία στον κλάδο.

Η μεγάλη ζήτηση για διανομή και ο ανταγωνισμός που υπάρχει σε μαγαζιά που έχουν διανομή σε σχέση με αυτά που δεν έχουν είναι μεγάλη. Η πανδημία και η γενικότερη τάση ό,τι φτιάχνεται να διανέμεται έφερε στο προσκήνιο πολυεθνικές ηλεκτρονικές πλατφόρμες που αναλαμβάνουν αυτές τη διανομή.

Το νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση χειροτερεύει ολα όσα ήδη υπάρχουν και δεν δίνει καμία πραγματική λύση στα προβλήματα του κλάδου. Η απελευθέρωση του 8ωρου μέσω της διευθέτησης χρόνου εργασίας θα αναγκάζει τους διανομείς να δουλεύουν νόμιμα 10 και 12 ώρες με ό,τι συνεπάγεται αυτό σε κούραση και ατυχήματα. Μάλιστα φέρνει το «νέο», το «καινούριο» το «μέλλον».

Το άρθρο 69 αφορά τις συμβάσεις εργασίας των εργαζομένων («παρόχους υπηρεσιών» τους βαφτίζει) σε εταιρείες που λειτουργούν ως ψηφιακές πλατφόρμες και δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια στον κλάδο των ταχυμεταφορών.

Εκεί ορίζεται πως αυτές οι συμβάσεις «τεκμαίρεται ότι δεν είναι εξαρτημένης εργασίας, εφόσον ο πάροχος υπηρεσιών δικαιούται, βάσει της σύμβασής του, σωρευτικά (…): α) Να χρησιμοποιεί υπεργολάβους ή υποκατάστατους για να παρέχουν τις υπηρεσίες που έχει αναλάβει να προσφέρει (…) β) Να επιλέγει τα διάφορα έργα που η ψηφιακή πλατφόρμα του προτείνει να αναλάβει (…) γ) Να παρέχει τις ανεξάρτητες υπηρεσίες του προς οποιονδήποτε τρίτο (…) δ) Να καθορίζει ο ίδιος τον χρόνο παροχής των υπηρεσιών του, εντός δεδομένων χρονικών πλαισίων».

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ο διανομέας δεν έχει πια εξαρτημένη σχέση εργασίας με τον εργοδότη. Είναι ελεύθερος επαγγελματίας. Όλα τα έξοδα, η ασφάλιση και τα μέτρα προστασίας επιβαρύνουν τον διανομέα. Είτε με τον έναν είτε με τον άλλο τρόπο η πραγματικότητα παραμένει η ίδια. Ατελείωτα ωράρια, ατυχήματα στον βωμό του κέρδους της μεγαλοεργοδοσίας και όλα αυτά για το κυνήγι ενός φτηνού μεροκάματου. Η οργάνωση των διανομέων στα σωματεία τους και ο συλλογικός αγώνας πρέπει να είναι η απάντηση σε όλα όσα ήδη υπάρχουν και σχεδιάζει να φέρει το σύστημα για τους διανομείς. Η απεργιακή απάντηση είναι επιτακτική. Και στις 10 Ιουνίου και σε όσους αγώνες προετοιμάσουμε από εδώ και πέρα κόντρα στο εργασιακό νομοσχέδιο.

Κανένα σχόλιο

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Login

Welcome! Login in to your account

Remember me Lost your password?

Don't have account. Register

Lost Password

Register

Επιστροφή στην κορυφή

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο