Τουρισμός | Πλατανιάς… ώρα μηδέν!

Την 1η Απριλίου 2018 έγραψα στο HANIA.news ένα άρθρο, με τίτλο «Τουρισμός | Κι όμως, ο Πλατανιάς υποβαθμίζεται κάθε χρόνο…», το οποίο αναδημοσίευσε, λίγο καιρό αργότερα, η φιλόξενη εφημερίδα «Η Φωνή του Πλατανιά».

Σε εκείνο το άρθρο εξέφραζα την άποψη ότι εξαιτίας μιας σειράς από λόγους, «ο Πλατανιάς, όσο περνά ο χρόνος, υποβαθμίζεται ως χώρος, ως χωρική ενότητα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δυσάρεστη, αλλά πρέπει, θαρρώ, να επισημανθεί, μήπως και υπάρξουν -το ταχύτερο- παρεμβάσεις, οι οποίες θα αλλάξουν, κατά το δυνατόν, την υφιστάμενη απογοητευτική εικόνα. Μόνο που για να γίνουν αυτές οι παρεμβάσεις, οργανωμένα και με το βλέμμα στο μέλλον, χωρίς μικροπολιτικές ή επιχειρηματικές σκοπιμότητες, εκτός από σχεδιασμός και πιστώσεις, απαιτείται και η ουσιαστική βούληση της τοπικής κοινωνίας και της τοπικής επιχειρηματικής κοινότητας, η οποία θα πρέπει να… ξεβολευτεί και να ζητήσει επιτακτικά και με ομοψυχία τις αναγκαίες αλλαγές, πιέζοντας τον Δήμο προς αυτήν την κατεύθυνση».

Αυτά έγραφα τότε. Υποστηρίζοντας, ακόμη, ότι «με το πέρασμα των χρόνων ο Πλατανιάς έγινε… σχεδόν ανυπόφορος. Ακούγεται σκληρό, όμως είναι αλήθεια. Κακόγουστα κτήρια, πλαστικό, παντού φωτεινές πινακίδες, ελάχιστο πράσινο, πλατεία που… μόνο πλατεία δεν είναι, κυκλοφοριακό, έλλειψη ελεύθερων χώρων, έλλειψη πρασίνου».

Τον Απρίλιο του 2018 όλα τα παραπάνω. Τρία και πλέον χρόνια μετά, σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει αισθητά προς το καλύτερο. Οι όποιες διεκδικητικές προσπάθειες φαίνεται να εξαντλήθηκαν, εν πολλοίς, στην ανακατασκευή τού ασφαλτοτάπητα επί της παλαιάς εθνικής οδού, έργο που έχει τη σημασία του και το οποίο έγινε τελικά, έστω και με καθυστέρηση. Αυτό το έργο, ωστόσο, δεν αλλάζει τη μεγάλη εικόνα. Και η μεγάλη εικόνα είναι ότι ο Πλατανιάς εξακολουθεί να παραμένει σχεδόν ανυπόφορος.

Επαναλαμβάνω σήμερα τα ερωτήματα που έθεσα τον Απρίλιο του 2018, χωρίς έκτοτε να έχω λάβει πειστικές απαντήσεις: «Αναρωτιέται κανείς: Σε μία εποχή που ο ανταγωνισμός στον τομέα του τουρισμού, σε πανελλήνιο αλλά και σε διεθνές επίπεδο, γίνεται ολοένα και πιο έντονος, με έμφαση στην ποιότητα και στην αναβάθμιση όχι μόνο των παρεχόμενων υπηρεσιών, αλλά και του ευρύτερου φυσικού και αστικού περιβάλλοντος, τι παρέχει ο Πλατανιάς, ως τόπος, που δεν μπορεί ένας επισκέπτης να το βρει κάπου αλλού; Το συγκεκριμένο ερώτημα αποτελεί τη μία όψη του νομίσματος. Την άλλη όψη αποτελεί το ακόλουθο ερώτημα: Τι δεν μπορεί να βρει ένας επισκέπτης στον Πλατανιά, αλλά μπορεί να το βρει σε άλλους τουριστικούς προορισμούς;»

Παρακολουθώντας σε τακτική βάση, λόγω επαγγέλματος, τις διεθνείς εξελίξεις στον τομέα του τουρισμού, καθώς και τα τεκταινόμενα στη χώρα μας, διαπιστώνω, με ειλικρινή προβληματισμό και έκδηλη ανησυχία, ότι ο Πλατανιάς, ως τουριστικός προορισμός, κινδυνεύει σε μερικά χρόνια από σήμερα να ξεπεραστεί από τις ραγδαίες εξελίξεις και τις νέες τάσεις που αλλάζουν το τουριστικό μοντέλο, όπως το γνωρίζαμε επί σειρά ετών.

Δεν είμαι σε θέση να ξέρω αν και άλλοι Πλατανιανοί έχουν τις ίδιες ανησυχίες. Το εύχομαι και το ελπίζω. Εκείνο για το οποίο, πάντως, είμαι πεπεισμένος, εδώ και καιρό, είναι ότι αρκετοί συγχωριανοί μας, καθώς και άλλοι επιχειρηματίες που δεν κατάγονται από τον Πλατανιά, συμπεριφέρονται, λίγο – πολύ, ως… βολεμένοι (αν όχι κακομαθημένοι)… εισοδηματίες, θεωρώντας, προφανώς λανθασμένα, ότι η «κότα» (Πλατανιάς) θα συνεχίσει να κάνει «χρυσά αυγά» εσαεί! Εξ ου και η στασιμότητα. Εξ ου και η αδιαφορία κατανόησης των εξελίξεων. Εξ ου και η απουσία ενός συνολικού αναπτυξιακού σχεδίου, που θα απαντά στις σύγχρονες προκλήσεις.

Γνωρίζω καλά ότι η κριτική είναι εύκολη και ανέξοδη. Γνωρίζω, επίσης καλά, ότι οι διαπιστώσεις δεν αρκούν. Και μετά τι;

Πολλές φορές έχω σκεφθεί ότι θα έπρεπε ήδη να έχουμε προχωρήσει, σε στενή συνεργασία με τον Δήμο Πλατανιά και την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων – Περιφέρεια Κρήτης (για την αναγκαία χρηματοδότηση), σε μία ολιστική μελέτη για το πώς θέλουμε τον Πλατανιά σε τριάντα χρόνια από σήμερα. Μία μελέτη που θα αφορά το σύνολο του χωριού και θα θέτει τους στόχους αναβάθμισης και ανάπτυξης, συνυπολογίζοντας τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις σε μια σειρά από τομείς (ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, βιώσιμη κινητικότητα, αστικό και φυσικό περιβάλλον, κ.ά.) και τη σαφή στροφή, κυρίως των εύπορων επισκεπτών, σε βιώσιμους περιβαλλοντικά προορισμούς. Μία μελέτη που θα προτείνει στοχευμένες – γενναίες παρεμβάσεις με το βλέμμα στο μέλλον, θα ολοκληρωθεί εντός ορισμένου χρονοδιαγράμματος μετά από διαβούλευση με τους κατοίκους, για να υπάρξει η αναγκαία συναίνεση, και θα αποτελέσει το «ευαγγέλιο» – διεκδικητικό πλαίσιο, ανεξαρτήτως προσώπων (αιρετών), για όσα θα γίνουν στην Τοπική Κοινότητα Πλατανιά τα επόμενα χρόνια, σε συνδυασμό με τις όποιες ιδιωτικές επενδύσεις και βελτιώσεις σε υφιστάμενα ξενοδοχεία και λοιπές επιχειρήσεις.

Σκέψεις οι παραπάνω. Θεωρώ δεδομένο ότι υπάρχουν και άλλες. Ενδεχομένως κάποιες να είναι πολύ καλύτερες. Ας τις δούμε και ας λάβουμε αποφάσεις. Τώρα, όχι αύριο. Τώρα. Γιατί εκείνο που δεν υπάρχει είναι χρόνος. Ήδη η κλεψύδρα αδειάζει και όσο συνεχίζουμε να πορευόμαστε στη λογική της αδράνειας ή των αιτημάτων που αφορούν μικροπαρεμβάσεις, οι οποίες αδυνατούν εκ των πραγμάτων να αλλάξουν τη μεγάλη αρνητική εικόνα, τότε τόσο ο Πλατανιάς θα συνεχίσει να υποβαθμίζεται χρόνο με τον χρόνο.

Όπως προανέφερα, το τουριστικό μοντέλο αλλάζει – και αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα συζήτησης, που επίσης θα πρέπει να μας απασχολήσει ιδιαίτερα, καθώς η υγειονομική κρίση απέδειξε σε όλες – όλους μας ότι τίποτα δεν μπορεί και δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Στο πλαίσιο αυτό, ένα κρίσιμο ζήτημα ουσίας, για το οποίο επίσης απαιτούνται δύσκολες αποφάσεις και… ξεβόλεμα είναι η ανάγκη μεγαλύτερης «διασποράς» αναφορικά με τις εθνικότητες των επισκεπτών, στις οποίες ο Πλατανιάς θα πρέπει να «επενδύσει» τα επόμενα χρόνια. Αγαπάμε τους Σκανδιναβούς και τους Βρετανούς, στους οποίους στηριχθήκαμε τα προηγούμενα σαράντα χρόνια, δημιουργώντας ισχυρούς δεσμούς φιλίας και αίματος σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά πρέπει να κοιτάξουμε και σε άλλες αγορές, ειδικά τούτη την περίοδο, που οι αλλαγές ακόμα και στον τρόπο που προγραμματίζει κάποιος τις διακοπές του είναι ραγδαίες.

Αν κατανοήσουμε όλα τα παραπάνω και δράσουμε με αποφασιστικότητα, επιμέλεια και συλλογική ευθύνη, ίσως καταφέρουμε να δημιουργήσουμε νέα θετικά δεδομένα. Διαφορετικά, πολύ φοβάμαι, ότι σε μερικά χρόνια από σήμερα ο Πλατανιάς θα έχει καταστεί, εν πολλοίς, ένας υποβαθμισμένος – ξεπερασμένος τουριστικός προορισμός, οι κάτοικοι του οποίου θα ζουν με τις «δάφνες» τού… ένδοξου τουριστικού παρελθόντος.

Πρωτοπόροι άνθρωποι στο επιχειρείν -και όχι μόνο- υπήρχαν πάντα στον Πλατανιά. Και σήμερα υπάρχουν. Τούτη την κρίσιμη ώρα θα βγουν μπροστά, συμπαρασύροντας -με τη θετική έννοια τού όρου- και τους υπόλοιπους, χωρίς εσωστρέφεια, γκρίνιες και ιδιοτελείς επιδιώξεις; Οφείλουν να το κάνουν. Αρκεί να κατανοήσουν ότι η ζωή τους και η οικονομική τους ευμάρεια, όπως και οι ζωές όλων των υπολοίπων, είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την πορεία αυτού του «ευλογημένου» τόπου. Ενός τόπου για τον οποίο κάναμε, δυστυχώς, ό,τι περνούσε από το χέρι μας, τα τελευταία σαράντα και πλέον χρόνια, προκειμένου να τον υποβαθμίσουμε…

* Ο Γιώργος Γεωργακάκης είναι δημοσιογράφος, με καταγωγή από τον Πλατανιά Χανίων

** Το συγκεκριμένο κείμενο δημοσιεύτηκε στο 151ο φύλλο της εφημερίδας «Η Φωνή του Πλατανιά», που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες

Κανένα σχόλιο

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Login

Welcome! Login in to your account

Remember me Lost your password?

Don't have account. Register

Lost Password

Register

Επιστροφή στην κορυφή

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο