Πολύς λόγος έγινε γύρω από την υπόθεση του γάμου ομοφύλων και γύρω από το δικαίωμα των ομόφυλων ζευγαριών να υιοθετήσουν παιδιά.
Το ανάλογο νομοσχέδιο πέρασε και όλα θα ξεχαστούν γρήγορα και φυσικά στις ζωές μας δεν θα αλλάξει τίποτα, η παραδοσιακή οικογένεια θα συνεχίσει να κυριαρχεί όπως υπάρχει από τότε που υπάρχουν άνθρωποι, με πατέρα και μάνα δηλαδή, και όχι με δύο πατέρες ή δύο μάνες ή δύο ουδέτερους. Πατέρας και μάνα είναι ένα βασικό αφήγημα της ανθρωπότητας, σε όλες τις εποχές και σε όλους τους τόπους της γης. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να είναι αλλιώς, αφού μόνο άντρας και γυναίκα μπορούν, μέσω της σεξουαλικής πράξης, να φέρουν παιδιά στον κόσμο.
Πάνω σε αυτό το κεντρικό αφήγημα εξελίχθηκε ο εγκέφαλος μας, χτίστηκαν οι πολιτισμοί, γράφτηκε λογοτεχνία, έγιναν νόμοι του κράτους. Σε αυτό το αφήγημα χτίζει και η ψυχολογία: Το πρώτο που σε ρωτάει ο ψυχαναλυτής είναι ποια ήταν η σχέση σου με τον πατέρα σου όταν ήσουν μικρό παιδί ή με τη μάνα σου, ανάλογα. Το αφήγημα της μάνας και του πατέρα είναι μέσα σε κάθε κύτταρο της ψυχολογίας του ανθρώπου. Όποιος λοιπόν πάει να καταργήσει αυτό το αφήγημα, διαπράττει έγκλημα στην ανθρωπότητα: πάει να αποκτηνώσει τον άνθρωπο κόβοντάς του τις συναισθηματικές και πολιτισμικές του ρίζες και παραβιάζοτας τα βιολογικά του ένστικτα.
Ευτυχώς όμως είναι μόνο ελάχιστοι που πιστεύουν ότι πατέρας και μητέρα είναι παραμύθια της Χαλιμάς.
Οι πολιτισμένοι άνθρωποι σκέφτονται: Αφού ομοφυλόφιλοι άνθρωποι θέλουν να παντρεύονται μεταξύ τους, δικαίωμά τους, αφού το θέλουν και δεν βλάπτουν κανέναν με αυτό, γιατί όχι.
Ως εδώ λοιπόν όλα καλά, ο ομόφυλος γάμος σε μια δημοκρατία σωστά γίνεται θεσμός κράτους.
Από εκεί και πέρα όμως ακούμε: Το ομόφυλο ζευγάρι έχει δικαίωμα να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια. Να αποκτήσει παιδιά δηλαδή. Αυτό όμως είναι ένα δικαίωμα που κανείς δεν το έχει, ούτε ο μόνος, ή μόνη, ούτε τα ετερόφυλα ζευγάρια παντρεμένα και μη παντρεμένα. Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να δημιουργήσει παιδί μέσω της σεξουαλικής πράξης, έχει δηλαδή το δικαίωμα να κάνει παιδί, και όχι να έχει παιδί. Όταν ένας άνθρωπος για ιατρικούς λόγους δεν μπορεί να κάνει παιδί, δεν υπάρχει κανείς που να είναι βάση του νόμου ή βάση της ηθικής υποχρεωμένος να υπηρετήσει το υποτιθέμενο δικαίωμα αυτού του ανθρώπου να έχει παιδί, δεν θα βγάλει δηλαδή το κράτος ή κάποιος άλλος ένα παιδί από το ράφι και θα το δώσει στον στείρο ή στη στείρα για να έχει και αυτός ή αυτή το παιδί που τάχα δικαιούνται να έχουν.
Η τεκνοθεσία είναι άλλη υπόθεση. Αυτή δεν υπάρχει επειδή οι άνθρωποι που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά έχουν δικαίωμα να έχουν, και τους δίνουμε παιδιά που έκαναν άλλοι. Αλλά η τεκνοθεσία γίνεται γιατί τα παιδιά που δεν έχουν οικογένεια, είναι καλύτερο να έχουν θετούς γονείς από το να είναι στα ορφανοτροφεία.
Η τεκνοθεσία γίνεται λοιπόν βάσει του καλού των παιδιών και όχι για καλό των θετών γονέων, άσχετα που η τεκνοθεσία κάνει καλό και στους θετούς γονείς, απλά δεν είναι αυτός ο σκοπός της τεκνοθεσίας.
Τεκνοθεσία γίνεται για το καλό του παιδιού και μόνο – και όχι για να πραγματοποιηθούν κάποια υποτιθέμενα δικαιώματα ανθρώπων που θέλουν παιδιά και δεν μπορούν να κάνουν.
Φυσικά είναι καλύτερο για ένα παιδί που είναι στο ορφανοτροφείο να μεγαλώσει σε μια οικογένεια με θετούς γονείς. Είναι όμως το ίδιο καλό να μεγαλώσει με θετό πατέρα και θετή μητέρα όπως να μεγαλώσει με δύο πατέρες ή δύο μητέρες (και εδώ δεν έχει καμία σημασία αν αυτοί οι αυτές είναι ομοφυλόφιλοι ή ομοφυλόφιλες ανάλογα).
Ας το δούμε έτσι: Κάποιος ή κάποια από εμάς έχει παιδιά και σκέφτεται τι θέλω να γίνει με τα παιδιά μου αν μετά από ένα ατύχημα μείνουν ορφανά; Θέλω να μπουν σε ορφανοτροφείο; Θέλω να τα υιοθετήσει ετερόφυλο ζευγάρι; Θέλω να τα υιοθετήσει ομόφυλο ζευγάρι;
Είμαι σίγουρος πως η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων θα επιλέξει το ετερόφυλο ζευγάρι, και όχι επειδή έχουν κακές προκαταλήψεις απέναντι στην ομοφυλοφιλία, αλλά γιατί θέλουν τα παιδιά τους να μεγαλώσουν, όπως σχεδόν όλα τα άλλα παιδιά, μέσα στο κεντρικό αφήγημα των ανθρώπων πως έχουν πατέρα και μητέρα με όλα που αυτό συνεπάγεται ψυχολογικά, πολιτισμικά και βιολογικά.
Ακούμε, πως καλύτερα τα παιδιά με ομόφυλο ζευγάρι παρά στο ορφανοτροφίο.
Συμφωνώ, μόνο που δεν είναι αυτή η εναλλακτική, τουλάχιστον όσο υπάρχουν αρκετά ετερόφυλα ζευγάρια που θέλουν να υιοθετήσουν παιδιά.
Έχω μια φίλη στην Αμερική που έχει δύο μητέρες. «Έτσι θέλουν και οι δυο να τις αποκαλώ», μου είπε κάποτε με ειρωνικό χαμόγελο. Πάντα όμως στις συζητήσεις μας αναφέρεται στη μία ως «my mom», και στην άλλη ως «Elisabeth». Δεν είναι και λίγες οι φορές που μιλούσε μελαγχολικά για τον άντρα που έδωσε το DNA του, αλλά δεν ήθελε να είναι πατέρας της: «I don’t know my dad«. Θα ήθελες να τον γνωρίζεις; τη ρώτησα. «Yes… or better… no… because he doesn’ t want to know me».
Η όλη ιστορία για την οποία έγινε τόση φασαρία, στην ουσία είναι η ιστορία των παιδιών, και όχι του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών (αυτή στην ουσία δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει κανέναν).
Οι ψυχολόγοι θα μας πουν πως έρευνες έδειξαν πως τα παιδιά ομόφυλων ζευγαριών τα καταφέρνουν όλα όπως τα άλλα παιδιά. Ναι, οι ψυχολόγοι πάντα βγάζουν τα αποτελέσματα που θέλουν να βγάλουν εξ αρχής, και αυτά περιέργως δεν αποκλίνουν ποτέ από την πολιτική ορθότητα, μην τους πουν αντιδραστικούς. Τις μικρές αλλά φαρμακερές πίκρες των παιδιών δεν τις αντιλαμβάνεται και έτσι δεν τις μετράει στις στατιστικές του ο οδοστρωτήρας του δικαιωματισμού: ο ύπουλος ολοκληρωτισμός των καιρών μας.
ΥΓ.1: Παιδιά που δεν έχουν πια τους βιολογικούς τους γονείς βρίσκονται ήδη μία φορά εκτός κεντρικού αφηγήματος της ανθρωπότητας ως «παιδιά χωρίς γονείς«. Όταν αυτά δοθούν προς υιοθεσία σε ομόφυλο ζευγάρι, τοποθετούνται για δεύτερη φορά εκτός κεντρικού αφηγήματος της ανθρωπότητας, θα γίνουν παιδιά με «δύο πατέρες» ή με «δύο μητέρες». Με το δίκιο τους θα αναρωτηθούν: Γιατί για εμάς να είναι όλα αλλιώς;
ΥΓ.2: Σε αυτό το κείμενο γίνεται αναφορά σε μελλοντικές υιοθεσίες από ομόφυλα ζευγάρια και όχι σε παιδιά που ήδη ζουν με ομόφυλα ζευγάρια, παιδιά που φυσικά πρέπει να έχουν από κάθε άποψη τα ίδια δικαιώματα με όλα τα άλλα παιδιά.
* Ο κ. Γιώργος Κιαγιάς είναι καθηγητής της γερμανικής γλώσσας
Ακολουθήστε το HANIA.news στο Facebook και στο Twitter