Μία από τις κατηγορίες που «εκτοξεύτηκαν» εναντίον του δημάρχου Χανίων Παναγιώτη Σημανδηράκη κατά τη διάρκεια της τελευταίας συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου, την Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2025, ήταν ότι διαπράττει «πολιτικές δολοφονίες χαρακτήρων».
Αφορμή γι’ αυτόν τον, ομολογουμένως, βαρύ ισχυρισμό αποτέλεσε η ακροτελεύτια πρόταση τού κ. Σημανδηράκη που «στόχο» είχε -όχι τυχαία, για λόγους που δεν είναι της παρούσης- τον δημοτικό σύμβουλο της «Λαϊκής Συσπείρωσης Χανίων» και γραμματέα του Δημοτικού Συμβουλίου Μιλτιάδη Κλωνιζάκη.
«Άρα να μας πει ο κ. Κλωνιζάκης αν μιλάει ως “Λαϊκή Συσπείρωση” ή αν μέσα στις αλλαγές που έχει κάνει και στις μετατοπίσεις διαχρονικά, από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ, από τον ΣΥΡΙΖΑ στο ΚΚΕ, αποφάσισε να κάνει ακόμα μία», ανέφερε ο κ. Σημανδηράκης κλείνοντας την απάντησή του σε όσα είχε πει νωρίτερα, σε χαμηλούς τόνους, ο δημοτικός σύμβουλος τής ελάσσονος αντιπολίτευσης.
Τι είχε πει ο κ. Κλωνιζάκης; Είχε ζητήσει, εκπροσωπώντας, προφανώς, την παράταξή του, να προχωρήσει η Δημοτική Αρχή στις ενέργειες που απαιτούνται για να επεκταθεί η διάρκεια των συμβάσεων των εννιά μηχανικών που έχουν προληφθεί την τελευταία διετία στην Υπηρεσία Δόμησης (Πολεοδομία) του Δήμου Χανίων μέσω της ΔΕΠΑΝ, μιας ανώνυμης εταιρείας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η οποία λειτουργεί ως Αναπτυξιακός Οργανισμός και παρέχει τεχνική, διοικητική και συμβουλευτική υποστήριξη σε Δήμους και άλλους φορείς του Δημοσίου.
Κακώς το ζήτησε ο κ. Κλωνιζάκης; Όχι. Η πρόσληψη των εννιά μηχανικών αποσυμφόρησε, ως ένα βαθμό, την εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί στη συγκεκριμένη κρίσιμη Υπηρεσία το προηγούμενο χρονικό διάστημα και τυχόν μη ανανέωση των συμβάσεων θα δημιουργήσει -και πάλι- μείζον ζήτημα.
Μόνο που υπάρχει ένα κρίσιμο «αλλά». Και αυτό είναι ότι η «Λαϊκή Συσπείρωση Χανίων» δεν είχε υπερψηφίσει την πρόσληψη των εννιά μηχανικών, όταν το θέμα είχε τεθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο. Το σκεπτικό της παρουσιάστηκε εκ νέου από τον επικεφαλής, Μπάμπη Λουτσέτη, αλλά δεν είναι -και δεν μπορεί να είναι- πειστικό.
Και τούτο διότι, θα μπορούσε η δημοτική παράταξη του ΚΚΕ, να υπερψηφίσει την πρωτοβουλία για τους εννιά μηχανικούς, λέγοντας, παράλληλα, ότι η εξέλιξη αυτή δεν θα λύσει οριστικά το πρόβλημα – και ότι αυτό θα συμβεί μόνο με την πρόσληψη ενός σημαντικού αριθμού μόνιμων μηχανικών. Το να επισημαίνεις, ορθά, μόνο το δεύτερο, να μην υπερψηφίζεις την προσωρινή λύση των εννιά μηχανικών και να έρχεσαι, εκ των υστέρων, να ζητάς την ανανέωση των συμβάσεών τους, δηλαδή τη συνέχιση της προσωρινής λύσης που δεν ενέκρινες με την ψήφο σου, λυπάμαι, αλλά αυτό δεν μπορεί να «σταθεί» ως επιχείρημα.
Η αρχική τοποθέτηση – απάντηση, λοιπόν, του κ. Σημανδηράκη ήταν σωστή ως προς την ουσία της. Για «υποκρισία» και για «διγλωσσία» έκανε λόγο ο Δήμαρχος Χανίων. Μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει, στην προκειμένη περίπτωση, ότι έχει άδικο;
Παράλληλα, έκανε λόγο και για «ένα λαϊκισμό άνευ προηγουμένου». Αυτός ο ισχυρισμός, ωστόσο, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τουλάχιστον ως προς το «άνευ προηγουμένου». Η αλήθεια είναι ότι κανείς στο Δημοτικό Συμβούλιο Χανίων, ειδικά με την τωρινή του σύνθεση, αλλά και με την προηγούμενη, δεν έχει τα «προσόντα» (θετικά και αρνητικά), όσο και αν… προσπαθήσει, να ξεπεράσει, σε στιγμές λαϊκίστικης συμπεριφοράς, τον Παναγιώτη Σημανδηράκη. Η περίπτωση του πρώην οικοπέδου της ΑΒΕΑ είναι η πλέον χαρακτηριστική (την οποία αξίζει, θαρρώ, να θυμηθούμε στο σύνολό της με την πρώτη ευκαιρία), αλλά όχι η μόνη.
Είναι «πολιτική δολοφονία χαρακτήρα», στο πλαίσιο μιας πολιτικής – αυτοδιοικητικής αντιπαράθεσης, να υπενθυμίζεις την πολιτική διαδρομή τού «αντιπάλου» σου, όπως το έπραξε τις προάλλες ο κ. Σημανδηράκης; Κατά την προσωπική μου άποψη, όχι δεν είναι. Αρκετές φορές, δε, μία τέτοια επιλογή αποτελεί αναγκαία συνθήκη για να στηρίξεις, επί της ουσίας, την επιχειρηματολογία και την κριτική σου.
Εξυπηρετούσε κάτι τέτοιο η αναφορά Σημανδηράκη στην πολιτική διαδρομή Κλωνιζάκη; Ήταν αναγκαία και χρήσιμη, δηλαδή, για να στηρίξει ο Δήμαρχος όσα είχε πει νωρίτερα; Αν μείνει κανείς μόνο στο ρητορικό «σχήμα», θα μπορούσε ίσως ν’ αποφανθεί θετικά. Επειδή, όμως, ο πολιτικός διάλογος δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνεται μόνο με συνθήκες επιφανειακής επικοινωνίας ή σε επίπεδο «διαγωνισμού εντυπώσεων» για το ποιος θα πει τη μεγαλύτερη… εξυπνάδα, θα πρέπει, πιστεύω, να επισημανθεί ότι η ακροτελεύτια αναφορά του Δημάρχου Χανίων στον κ. Κλωνιζάκη όχι μόνο δεν χρειαζόταν, αλλά ήταν και άδικη και υποκριτική.
Άδικη γιατί ο Μιλτιάδης Κλωνιζάκης επέλεξε να κάνει αυτή την πολιτική διαδρομή, όχι για να έχει ίδιον όφελος, ούτε γιατί άλλαξε ο ίδιος πολιτικές θέσεις, αλλά γιατί, όπως η πραγματικότητα αποδεικνύει, τα κόμματα, στα οποία είτε βρισκόταν «κοντά» είτε είχε ενταχθεί, μετασχηματίστηκαν στην πορεία σε πολιτικούς φορείς με θέσεις και προγράμματα που ήταν μακριά από τις σταθερές θέσεις του κ. Κλωνιζάκη.
Ποιος μπορεί, λοιπόν, να τον κατηγορήσει -άσχετα αν συμφωνεί ή διαφωνεί με την επιλογή του- ότι «έφυγε» πολιτικά από το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να είναι ποτέ μέλος του, όταν το συγκεκριμένο κόμμα μετεξελίχθηκε σε κάτι άλλο, εντελώς διαφορετικό απ’ αυτό που πρέσβευε η ομάδα των «Ιταλών», στην οποία ήταν «κοντά» ο κ. Κλωνιζάκης;
Στο σημείο αυτό θυμίζω ότι οι «Ιταλοί» στο ΠΑΣΟΚ ήταν μία εσωκομματική ιδεολογική ομάδα / ρεύμα σκέψης που αναπτύχθηκε τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, με επικεφαλής τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη. Ο όρος δεν προέκυψε από κάποια σχέση με τη χώρα, αλλά από το ιδεολογικό τους «μοντέλο», που αντλούσε επιρροές από την ιταλική σοσιαλδημοκρατία και την παράδοση του ιστορικού Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (PCI): κοινωνική αυτοοργάνωση, συμμετοχική δημοκρατία, περιφερειακή ανάπτυξη, ιστορικο-πολιτισμικές ταυτότητες.
Ή ποιος μπορεί να τον κατηγορήσει ότι αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ, και συνεργάζεται, χωρίς να είναι μέλος του, με το ΚΚΕ; Θυμίζω ότι στον ΣΥΡΙΖΑ εντάχθηκε το 2011 ως μέλος μιας συνιστώσας, της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου, και αποχώρησε όταν ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς με πρόεδρο και πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, άλλαξε άρδην πολιτική στάση, θέσεις και διαδρομή το 2015, κάνοντας άλλα, μετεκλογικά, από αυτά που έλεγε προεκλογικά.
Είναι, όμως, και υποκριτική η «κατηγορία» που εκτόξευσε ο κ. Σημανδηράκης εναντίον του κ. Κλωνιζάκη. Και είναι υποκριτική γιατί αν ο Δήμαρχος Χανίων ενοχλείται τόσο πολύ από τις «μετατοπίσεις», τότε θα πρέπει να του θυμίσουμε -αν και είμαι βέβαιος ότι το θυμάται- ότι ο αντιδήμαρχος, Μιχάλης Καλογριδάκης έχει ακολουθήσει μία ανάλογη διαδρομή – και μάλιστα χωρίς κανένα ιδεολογικό κριτήριο ως πρόταγμα. Υποψήφιος σύμβουλος το 2010 με τον συνδυασμό του Μανώλη Σκουλάκη, υποψήφιος σύμβουλος το 2014 με τον συνδυασμό του Τάσου Βάμβουκα, απέναντι στον Μανώλη Σκουλάκη, υποψήφιος σύμβουλος το 2019 με τον συνδυασμό του Παναγιώτη Σημανδηράκη, απέναντι στον Τάσο Βάμβουκα! Δεν θυμάμαι να έχει «χαλάσει» τον κ. Σημανδηράκη η συγκεκριμένη διαδρομή τού στενού του συνεργάτη.
Για να μη θυμηθούμε, δε, όσα εξαιρετικά ενδιαφέροντα, με διακομματικές «υπόγειες» πολιτικές διαδρομές, έγιναν, το 2019 και το 2023, στις δημοτικές εκλογές στα Χανιά – και μια χαρά βόλεψαν, μια χαρά εξυπηρέτησαν.
Συνεπώς, εύλογες και απολύτως αναγκαίες οι απαντήσεις όταν έχεις δίκιο. Όταν, όμως, είσαι «ανοιχτός» σε πολιτική κριτική για ζητήματα που ο ίδιος επιλέγεις -αναίτια- να βάζεις στη δημόσια σφαίρα, τις περισσότερες φορές το… «αυτογκόλ» είναι βέβαιο.
ΥΓ.: «Δεν είναι κανείς στο απυρόβλητο εδώ. Και ας μάθουν κάποιοι να δέχονται την πολιτική κριτική», είπε στην τελευταία συνεδρίαση τού Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων ο Δήμαρχος απευθυνόμενος στον κ. Κλωνιζάκη. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.