Ανακοίνωση με τίτλο «Για την υπεράσπιση του π. στρατοπέδου Μαρκοπούλου ως πάρκου – Για την υγεία και την ποιότητα ζωής των κατοίκων των Χανίων» εξέδωσε σήμερα η Πρωτοβουλία Χανιωτών για το στρατόπεδο Μαρκοπούλου.
Η Πρωτοβουλία καλεί τους πολίτες να απαιτήσουν, «την άμεση παύση λειτουργίας χώρου στάθμευσης και αλλότριων χρήσεων, τη συμμετοχική διαδικασία μέχρι και το στάδιο απόφασης, ανοιχτή στους κατοίκους, για τον καθορισμό των χαρακτηριστικών του πάρκου/άλσους και τον άμεσο σχεδιασμό και υλοποίηση του πάρκου/άλσους, όπως είχε δεσμευτεί ο Δήμος και όπως προβλέπουν τα προτάγματα βιώσιμης αστικής ανάπτυξης».
Αναλυτικά, η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Χανιωτών για το στρατόπεδο Μαρκοπούλου:
«Ο χώρος του πρώην στρατοπέδου Μαρκοπούλου αποτελεί μία από τις ελάχιστες μεγάλες εστίες ελεύθερου χώρου μέσα στον ιστό της πόλης μας. Είναι ένας χώρος που δικαιωματικά ανήκει στους πολίτες, στις γειτονιές, στα παιδιά, στη δημόσια υγεία και στο μέλλον των Χανίων. Παρόλα αυτά, εδώ και μήνες, μέρος του έχει μετατραπεί σε “προσωρινό” χώρο στάθμευσης – μια χρήση που, ενώ παρουσιάζεται ως λύση, στην πράξη υπονομεύει τη δυνατότητα να αποκτήσει η πόλη μας το πάρκο/άλσος που τόσο χρειάζεται.
Η διεθνής εμπειρία και η επιστημονική βιβλιογραφία είναι ξεκάθαρες: Όσο περισσότερους χώρους στάθμευσης δημιουργούμε στο εσωτερικό της πόλης, τόσο αυξάνεται η χρήση του ΙΧ. Αυτό ακριβώς συνέβη με το δημοτικό πάρκινγκ της οδού Περίδου. Αντί να μειωθεί η τάση εισόδου οχημάτων στο κέντρο, το πάρκινγκ λειτούργησε ως “μαγνήτης” και επιδείνωσε το πρόβλημα. Το ίδιο αναμένεται –και ήδη συμβαίνει– με το Μαρκόπουλο.
Τα επιχειρήματα περί “μείωσης καυσαερίων” επειδή κάποιοι θα παρκάρουν εκεί και θα μετακινηθούν με ηλεκτρικά λεωφορεία δεν στηρίζονται σε πραγματικά δεδομένα. Το πιθανότερο είναι το αντίθετο: περισσότερα ΙΧ → περισσότερη κυκλοφορία → περισσότερη ρύπανση → λιγότερη αστική ποιότητα ζωής.
Μια πόλη που επενδύει στο αυτοκίνητο αρρωσταίνει. Μια πόλη που επενδύει στο πράσινο αναπνέει.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο τι ρύποι εκλύονται, αλλά και τι ρύποι δεν απορροφώνται επειδή ο χώρος πρασίνου καθυστερεί να δημιουργηθεί. Κάθε μέρα που περνά και δεν φυτεύονται δέντρα, ο χώρος καλύπτεται από αυτοκίνητα, σκόνη, εκπομπές ρύπων και μόνιμες τεχνικές παρεμβάσεις που αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία του εδάφους. Και όσο περνά ο καιρός, τόσο πιο δύσκολο γίνεται πολιτικά, κοινωνικά και τεχνικά να επανέλθει το όραμα του πάρκου. Η “προσωρινή χρήση” έχει έναν μόνο κίνδυνο: να γίνει μόνιμη.
Σήμερα, με πρόσχημα τη “διευκόλυνση της κυκλοφορίας” και πρόσφατα με την απόφαση να εγκαθίσταται Λαϊκή Αγορά κάθε Δευτέρα μέσα στον χώρο, ο χαρακτήρας αυτού του πολύτιμου δημόσιου χώρου αλλοιώνεται ακόμη περισσότερο. Η Λαϊκή Αγορά είναι ένας θεσμός πολύτιμος για τους Χανιώτες.
Όμως η μόνιμη εγκατάστασή της μέσα στον χώρο του πρώην στρατοπέδου:
- εμπεδώνει λογική πολλαπλής χρήσης που αποκλείει την προοπτική πάρκου,
- δεσμεύει μεγάλο χώρο με άσφαλτο και αυξάνει τις κυκλοφοριακές πιέσεις,
- δημιουργεί επιπλέον υποδομές εξυπηρέτησης που δυσχεραίνουν την επιστροφή του χώρου στη φυσική του μορφή.
Ο χώρος του πρώην στρατοπέδου Μαρκοπούλου δεν είναι ένα οικόπεδο για προσωρινές λύσεις. Είναι μια σπάνια, ζωτική ευκαιρία για τη δημιουργία ενός μεγάλου αστικού πάρκου/άλσους, που θα προσφέρει:
- καθαρό αέρα και βελτιωμένο μικροκλίμα,
- σκίαση και ανεκτές θερμοκρασίες στις ζεστές μέρες,
- χώρους άθλησης, παιχνιδιού και αναψυχής,
- αύξηση του πρασίνου ανά κάτοικο και ποιότητα ζωής για τις επόμενες γενιές.
Κανένα πρόσχημα “προσωρινότητας” για την εφήμερη μας βόλεψη εγγεγραμμένη στον εκλογικό κύκλο, καμία λύση ανάγκης, καμία αυθαίρετη αλλαγή χρήσης δεν πρέπει να μας στερήσει ένα τέτοιο αγαθό. Είναι ώρα να μιλήσουμε καθαρά: ή θα ξεκινήσει τώρα η διαδικασία γένεσης πάρκου, ή αυτό θα μετατεθεί στις ρωμαϊκές καλένδες.
Σας καλούμε να απαιτήσουμε:
1. Άμεση παύση λειτουργίας χώρου στάθμευσης και αλλότριων χρήσεων.
2. Συμμετοχική διαδικασία μέχρι και το στάδιο απόφασης, ανοιχτή στους κατοίκους, για τον καθορισμό των χαρακτηριστικών του πάρκου/άλσους.
3. Άμεσο σχεδιασμό και υλοποίηση του πάρκου/άλσους, όπως είχε δεσμευτεί ο Δήμος και όπως προβλέπουν τα προτάγματα βιώσιμης αστικής ανάπτυξης.
Το Μαρκόπουλο δεν χωρά άλλες εκπτώσεις. Χωρά όμως ένα μεγάλο πάρκο.
Έχουμε το δικαίωμα – και την ανάγκη – να το διεκδικήσουμε. Όχι στο μέλλον, τώρα!».