Ας υποθέσουμε πως μια υπερδύναμη εισβάλλει στη Βόρεια Κορέα, διώχνει το καθεστώς Κιμ και απελευθερώνεται ο λαός από δεκαετίες σκλαβιάς.
Η υπερδύναμη δηλώνει πως για κάποιο διάστημα αυτή θα διοικεί την Βόρεια Κορέα, για να εξασφαλίσει πως δεν θα επιστρέψουν δικτάτορες σαν τον Κιμ.
Η υπερδύναμη θα εκμεταλλεύεται μέρος του ορυκτού πλούτου της Βόρειας Κορέας, αλλά σημαντικό μέρος της εξόρυξης, που χωρίς αυτήν την υπερδύναμη δεν θα γινόταν, θα πηγαίνει στον ελεύθερο πλέον λαό της Βόρειας Κορέας.
Η υπερδύναμη τυπικά παραβίασε το Διεθνές Δίκαιο, στην πράξη όμως χάρισε ανθρώπινες συνθήκες ζωής σε εκατομμύρια ανθρώπους, για το παρών και το μέλλον.
Ερώτηση: Θα ήταν ηθικά ενδεδειγμένο να είχε μείνει ο Κιμ στην εξουσία και να συνέχιζαν οι άνθρωποι στη Βόρεια Κορέα να ζουν για πάντα και χωρίς ελπίδα μια ζωή που μόνο ζωή δεν είναι;
Το Διεθνές Δίκαιο προστατεύει το status quo που επιλέγουν οι λαοί δημοκρατικά, και όχι αυτό που τους επιβάλλουν δικτάτορες. Τουλάχιστον από άποψη ηθικής, και οπωσδήποτε είναι η ηθική η αρχή κάθε Δικαίου.
Η επέμβαση σε χώρα με δικτατορία μπορεί να θεωρηθεί ηθική όταν αυτή οδηγήσει σε απελευθέρωση του λαού, ακόμα και εκεί που η επέμβαση έγινε για ιδιοτελείς σκοπούς του εισβολέα, με την απελευθέρωση ως παράπλευρο αποτέλεσμα.
Όλα αυτά όμως δεν ισχύουν όταν η επέμβαση οδηγήσει σε μόνιμη κατοχή της εξουσίας ή σε αλλαγή συνόρων, όπως στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, μια περίπτωση άλλωστε που μια δικτατορία εισβάλλει, μέσω γενικευμένου πολέμου, σε μια δημοκρατία.
Φωτογραφία: unsplash.com