Ο πρώην δήμαρχος Κισάμου Αντώνης Σχετάκης ήταν ένας άνθρωπος που άφησε βαθύ αποτύπωμα στην τοπική μας κοινωνία, όχι μόνο μέσα από τα αξιώματα που υπηρέτησε, αλλά κυρίως μέσα από τον τρόπο με τον οποίο τα υπηρέτησε. Ένας άνθρωπος της πόλης, ένας παρατηρητής της κοινωνίας, ένας ενεργός πολίτης μέχρι το τέλος.
Ο Αντώνης Σχετάκης υπήρξε γνήσιο τέκνο της Αυτοδιοίκησης, ο πρώτος Δήμαρχος του τόπου μας μετά τη Μεταπολίτευση και αυτό από μόνο του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα.
Ανέλαβε τη διοίκηση του Δήμου σε μια ιστορική περίοδο μετάβασης, σε μια εποχή που η Δημοκρατία έπρεπε να ριζώσει ξανά, όχι μόνο στους θεσμούς της κεντρικής πολιτικής σκηνής, αλλά και στην καθημερινή λειτουργία της τοπικής εξουσίας. Υπηρέτησε την τοπική κοινωνία σε εποχές δύσκολες, συχνά χωρίς έτοιμες λύσεις και χωρίς εγχειρίδια επιτυχίας.
Παρέλαβε έναν Δήμο με ελλείψεις, ανάγκες και μεγάλες προσδοκίες. Και κλήθηκε να θέσει τις βάσεις: βάσεις διοικητικές, θεσμικές, αλλά και απολύτως πρακτικές.
Το αυτοδιοικητικό του έργο υπήρξε πολυεπίπεδο, πλούσιο, όχι μόνο σε αριθμό έργων ή παρεμβάσεων, αλλά κυρίως σε όραμα, και με σαφή προσανατολισμό στο μέλλον.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στα έργα υποδομών, που τότε δεν ήταν απλώς αναπτυξιακές επιλογές, αλλά στοιχειώδεις προϋποθέσεις ποιότητας ζωής. Δρόμοι, δίκτυα, κοινόχρηστοι χώροι, βασικές παρεμβάσεις που σήμερα θεωρούμε αυτονόητες, αλλά τότε απαιτούσαν διεκδίκηση, επιμονή και όραμα.
Ο Αντώνης δεν διοίκησε από απόσταση. Ήταν παρών. Είχε άποψη, την υπερασπιζόταν, συγκρουόταν όταν χρειαζόταν. Όμως πάντα με βαθιά γνώση του τόπου και των ανθρώπων του. Δεν αντιμετώπιζε την Αυτοδιοίκηση ως μηχανισμό, αλλά ως ζωντανό οργανισμό. Δεν είδε ποτέ τον Δήμο ως σκαλοπάτι, αλλά ως ευθύνη. Δεν αντιμετώπισε ποτέ την πολιτική ως επάγγελμα, αλλά ως καθημερινή δοκιμασία συνείδησης.
Η προσήλωσή του στη διαφάνεια, τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια αποτέλεσε παράδειγμα για όλους. Το έργο του ως δήμαρχος δεν περιορίστηκε μόνο σε τεχνικές ή διοικητικές δράσεις. Προσπάθησε να οικοδομήσει εμπιστοσύνη και αίσθημα συλλογικής ευθύνης, να ενώσει ανθρώπους και να ενισχύσει την ταυτότητα και την υπερηφάνεια της πόλης του.
Όσοι συνεργαστήκαμε μαζί του γνωρίζουμε καλά ότι δεν ήταν εύκολος. Όσοι συνεργαστήκαμε μαζί του γνωρίζουμε ότι ζητούσε πολλά – πρώτα απ’ όλα από τον ίδιο του τον εαυτό. Και αυτό είναι ίσως το στοιχείο που εξηγεί γιατί το αποτύπωμά του παραμένει ισχυρό μέχρι σήμερα.
Ήταν Δήμαρχος με άποψη – και δεν την έκρυβε. Ήταν αυστηρός, απαιτητικός, συχνά ασυμβίβαστος. Συγκρούστηκε, τόλμησε, διεκδίκησε. Όσοι όμως τον γνωρίσαμε σε βάθος, ξέρουμε ότι πάνω από όλα ήταν δίκαιος.
Υπηρέτησε τη δημοκρατία και την κοινωνική συνοχή, θέτοντας πάντα το συμφέρον της κοινότητας πάνω από προσωπικές φιλοδοξίες.
Παράλληλα, όμως, πίστεψε βαθιά ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι μόνο υλική και γι’ αυτό και έδωσε ουσιαστικό βάρος στον πολιτισμό. Στήριξε πολιτιστικές δράσεις, θεσμούς και πρωτοβουλίες, αναγνωρίζοντας ότι ο πολιτισμός είναι ο τρόπος με τον οποίο μια κοινωνία αφηγείται τον εαυτό της και μεταδίδει αξίες στις επόμενες γενιές.
Πέρα όμως από τον αυτοδιοικητικό του ρόλο, ο Αντώνης δεν έπαψε ποτέ να παρατηρεί τον τόπο του. Να αφουγκράζεται τους ανθρώπους του. Να καταγράφει – όχι μόνο ως πολιτικός, αλλά και ως άνθρωπος με ευαισθησία, με οξύ πνεύμα, με αγάπη για τον τόπο και χιούμορ. Και αυτή ακριβώς η πλευρά του αποτυπώνεται στο βιβλίο του «Οι σύντεκνοι του Μυρτίλου». Ένα βιβλίο που, δυστυχώς, δεν πρόλαβε ο ίδιος να παρουσιάσει.
Το συγκεκριμένο βιβλίο αποτυπώνει τη ζωντάνια της τοπικής μας κοινωνίας μέσα από χαρακτήρες αληθινούς, καθημερινούς, και ταυτόχρονα απολαυστικά υπερβολικούς, δοσμένους με χιούμορ: Ανθρώπους της γειτονιάς, καθημερινούς αλλά ξεχωριστούς, με όλη τη ζωντάνια και το χιούμορ που κάνουν την κοινότητά μας μοναδική. Μέσα από τις σελίδες του, συναντάμε χαρακτήρες της τοπικής κοινωνίας δοσμένους με ευφυΐα, τρυφερότητα και λεπτό χιούμορ. Αναγνωρίζουμε συμπεριφορές, νοοτροπίες, αδυναμίες – ίσως και τον ίδιο μας τον εαυτό.
Αυτό το βιβλίο δεν είναι μόνο μια συλλογή ιστοριών που αγαπούσε. Είναι ένας καθρέφτης της κοινότητας που ο Αντώνης τόσο αγάπησε.
Ας κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του Αντώνη Σχετάκη, μέσα από τα έργα του, μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου και μέσα από τις καρδιές μας.
* Ο κ. Γιώργος Μυλωνάκης είναι δήμαρχος Κισάμου
Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο είναι η ομιλία του κ. Μυλωνάκη στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Κίσαμο για τον Αντώνη Σχετάκη, το Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2026.