Η αντιπαράθεση γύρω από την κατασκευή του αντλιοστασίου στην παραλία της Παχιάς Άμμου, στον Σταυρό Ακρωτηρίου, επανέρχεται στο προσκήνιο, με τη συζήτηση να αποκτά ολοένα και πιο έντονα πολιτικά και περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά.
Το έργο, που εδώ και μήνες προκαλεί αντιδράσεις κατοίκων και συλλογικοτήτων, αποτελεί πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στη Δημοτική Αρχή και φορείς που ζητούν αλλαγή χωροθέτησης, επικαλούμενοι κινδύνους για το ευαίσθητο παράκτιο οικοσύστημα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η δημοτική παράταξη «Όνειρο είναι τα Χανιά» εξέδωσε αιχμηρή ανακοίνωση, υιοθετώντας τις ανησυχίες που έχουν εκφραστεί από τον Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλοντος Σταυρού και κατοίκους της περιοχής. Η παράταξη κάνει λόγο για απουσία ουσιαστικού δημόσιου διαλόγου, επισημαίνοντας ότι οι εξελίξεις στο εργοτάξιο και οι εικόνες από την εκροή εργοταξιακών υλικών στη θάλασσα εντείνουν την αβεβαιότητα και την ένταση.
Η παράταξη Μανιμανάκη ασκεί κριτική στη διαχείριση του έργου και θέτει ερωτήματα για τη σκοπιμότητα της επιλεγμένης χωροθέτησης, καλώντας τη Δημοτική Αρχή να επανεξετάσει τις επιλογές της.
Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση της δημοτικής παράταξης:
«Εδώ και μήνες, η Δημοτική Αρχή και η Διοίκηση της ΔΕΥΑΧ αρνούνται τον δημόσιο διάλογο και κωφεύουν στις εκκλήσεις δεκάδων χιλιάδων πολιτών, που υπογράφουν τα αιτήματα του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Σταυρού για αλλαγή χωροθέτησης του αντλιοστασίου που κατασκευάζεται στην παραλία της Παχιάς Άμμου.
Τα κόκκινα εργοταξιακά απόβλητα που αναβλύζουν ασταμάτητα από τον λάκκο του αντλιοστασίου και απορρίπτονται ανεξέλεγκτα στη θάλασσα είναι αρκετά εύγλωττα. Ανάγκασαν τη διακοπή των εργασιών πριν μερικούς μήνες, όταν πολλαπλάσια μάτια και αυτιά ήταν παρόντα.
Στον τελευταίο δημόσιο μονόλογό της Δημοτικής Αρχής, πριν ξαναρχίσουν, μας διαβεβαίωσαν ότι βρίσκονται τέσσερις μέρες πριν την ολοκλήρωση του έργου, το οποίο εμπόδιζαν κάποια ακατανόμαστα συμφέροντα. Οι αντλίες τους δουλεύουν ασταμάτητα μέρα νύχτα εδώ και τρεις εβδομάδες. Μπουκώνουν, έρχονται νέες και τα κόκκινα εργοταξιακά απόβλητα αναβλύζουν και απορρίπτονται ασταμάτητα. Το έργο παραμένει ατελείωτο ενώ το οικοσύστημα της παραλίας οδεύει προς το τέλος του.
Ποιο επιτέλους επιχείρημα θα ήταν αρκετό στη φανταστική δημοκρατία της Δημοτικής Αρχής για να αναστοχαστεί τη χωροθέτηση;
Πόσο και ποιο κόστος πρέπει ακόμα να πληρώσουμε παρακολουθώντας την εμμονή της αδιαλλαξίας τους;
Την Παρασκευή αργά τη νύχτα έριξαν τσιμέντο στον λάκκο αλλά ούτε αυτό μπορεί να σταματήσει τα εργοταξιακά απόβλητα να αναβλύζουν. Το παράδειγμα του ημιτελούς αντλιοστασίου στον Ταρσανά στα όρια του υγροβιότοπου, που δεν κατάφερε ποτέ να λειτουργήσει και τα τσιμέντα του χάσκουν πλημμυρισμένα, δεν τους δίδαξε τίποτα;
Οι νόμοι της φύσης είναι αμείλικτοι. Δεν γνωρίζουν από αυταρχισμό, επανέρχονται αέναα.
Ο αναστοχασμός θα ήταν τιμητικός έστω και αυτή την ύστατη ώρα».