Περί ΒΟΑΚ: Το μεγαλύτερο (αργοπορημένο) project της Ευρώπης!

1. Είναι όντως ένα από τα μεγαλύτερα υπό κατασκευή οδικά έργα στην Ευρώπη. Ξέρετε γιατί; Γιατί οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι έχουν τελειώσει με τους αυτοκινητοδρόμους τους από την εποχή που δήμαρχος Χανίων ήταν ο Γιώργος Κατσανεβάκης.

Στην Ευρώπη, πλέον, συζητούν για σταθμούς φόρτισης υδρογόνου και «πράσινες» γέφυρες. Εμείς ακόμα πανηγυρίζουμε που θα αποκτήσουμε διαχωριστική νησίδα και δεν θα συναντάμε… κατσίκια να σουλατσάρουν στην άσφαλτο.

Με άλλα λόγια, το να υπερηφανεύεσαι ότι κατασκευάζεις τον μεγαλύτερο δρόμο το 2026, είναι σαν να πανηγυρίζεις επειδή, επιτέλους, αγόρασες έγχρωμη τηλεόραση! Δεν είναι ένδειξη προόδου, είναι πιστοποιητικό αργοπορίας.

2. Ας μιλήσουμε με αριθμούς, γιατί η στατιστική δεν χαρίζεται σε κανέναν…

Από το 1974 μέχρι σήμερα, το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας κυβέρνησε τα 25,5 από τα 51,5 χρόνια. Σχεδόν τα μισά.

Από το 2002 (εποχή ευρώ) και μετά, κρατάει το τιμόνι για 15 από τα 24 χρόνια.

Αντικειμενικά, μέσα σε δυόμισι δεκαετίες προλαβαίνεις να σχεδιάσεις, να χρηματοδοτήσεις, να κατασκευάσεις τον δρόμο και -αν έχεις κέφια- να τον στρώσεις και με… μάρμαρο. Το να επικαλείσαι σήμερα το «μέγεθος» και την «πολυπλοκότητα» για να δικαιολογήσεις νέες καθυστερήσεις είναι σαν τον φοιτητή που ζητάει 15η παράταση στο πτυχίο επειδή ξαφνικά ανακάλυψε ότι η ύλη είναι… «πολύ μεγάλη».

3. Οι δρόμοι δεν κρίνονται από τις βαρύγδουπες δηλώσεις, ούτε από τη λάμψη των όποιων εγκαινίων, αλλά από το αν μπορείς να τους διασχίσεις χωρίς να χρειάζεται να έχεις αφήσει τη διαθήκη σου στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου. Όσοι κάνουμε συχνά τη διαδρομή Χανιά – Ηράκλειο και τούμπαλιν, γνωρίζουμε καλά των λόγων το ακριβές.

Σε κάθε περίπτωση, η ουσία παραμένει ότι ο ΒΟΑΚ είναι ζήτημα επιβίωσης για την Κρήτη. Είναι θετικό ότι το έργο προχωρά; Αναμφίβολα. Αλλά ας χαμηλώσουμε λίγο την ένταση στην επικοινωνία.

Αντί για λεκτικά πυροτεχνήματα, θα προτιμούσαμε – λέω τώρα εγώ:

• Αυστηρή τήρηση χρονοδιαγραμμάτων.
• Λιγότερο αυτοθαυμασμό, περισσότερη επίβλεψη.
• Και ειλικρίνεια! Ο δρόμος αυτός δεν είναι «δώρο», είναι μια οφειλή δεκαετιών που τοκίζεται καθημερινά στις κλειστές στροφές, στις λακκούβες και στα διάσπαρτα εικονοστάσια αριστερά και δεξιά της «εθνικής οδού».

Εν κατακλείδι, για να είμαστε δίκαιοι και ενοχλητικά ειλικρινείς (ως συνήθως): Ο ΒΟΑΚ δεν χρειάζεται άλλους «τίτλους τιμής». Έχει ήδη τον σημαντικότερο, καθώς είναι η αργοπορημένη δικαίωση ενός ολόκληρου νησιού. Η επιτυχία του δεν θα μετρηθεί από το πόσο «μεγάλο» φαίνεται στα drones, ούτε από το συνολικό ύψος χρηματοδότησης, αλλά από το πότε θα πάψει να αποτελεί θέμα συζήτησης στα μέσα ενημέρωσης.

Μέχρι τότε, ας κρατήσουμε μια δημιουργική επιφύλαξη… Το να φτάνεις στον προορισμό σου με μερικές δεκαετίες καθυστέρηση δεν σε κάνει πρωταθλητή, σε κάνει απλώς τον τελευταίο που τερμάτισε. Και στην Κρήτη, κάποιοι (όχι όλοι, ευτυχώς…) έχουμε κουραστεί να χειροκροτούμε αυτούς που έρχονται τελευταίοι, υποσχόμενοι ότι φέρνουν το αύριο, ενώ μας χρωστάνε ακόμα το χθες.

📍 Πλατεία Δικαστηρίων, over and out!