📍 Πλατεία Δικαστηρίων: Ανοίγουμε συχνότητα.
Ο 10ος επετειακός Μαραθώνιος Κρήτης πέρασε στην ιστορία την περασμένη Κυριακή (19 Απριλίου). Οι δρομείς όλων των αποστάσεων πήραν τις ανάσες τους – και η Δημοτική Αρχή των Χανίων… πήρε το πληκτρολόγιο.
Όλα καλά, όλα ανθηρά. Μέχρι που, ανάμεσα στις δίκαιες ευχαριστίες, ξεπήδησε -από τον δήμαρχο Παναγιώτη Σημανδηράκη– η φράση… πύραυλος που μας έκανε να αναρωτηθούμε αν το μέτρο έχει χαθεί οριστικά στις συμπληγάδες του Facebook και του Instagram: «Η πόλη μας, πιο καθαρή και φιλόξενη από ποτέ, αποτέλεσε το ιδανικό σκηνικό για αυτή τη μεγάλη γιορτή του αθλητισμού».
Μια στάση εδώ. Όχι για «να βγω στον δρόμο να χορέψω ένα ζεϊμπέκικο», που τραγουδούσε ο αείμνηστος Δημήτρης Μητροπάνος, αλλά επειδή το «ποτέ» είναι βαριά λέξη. Δεν είναι απλώς ένα επίρρημα, είναι δήλωση με ιστορικό βάρος.
Ας είμαστε δίκαιοι – και ταυτόχρονα ενοχλητικά ειλικρινείς (ως συνήθως): τα Χανιά είναι μια πόλη που, σε πείσμα των καιρών, διατηρείται καθαρή καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Οι υπηρεσίες δουλεύουν, οι κάδοι αδειάζουν (έστω κι αν σε ορισμένες περιαστικές περιοχές εμφανίζονται θέματα κατά καιρούς), η εικόνα παραμένει καλή και αξιοπρεπής.
Το πρόβλημα δεν είναι η καθαριότητα. Είναι η ανάγκη να τη βαφτίσουμε ιστορική.
Όταν περιμένεις χιλιάδες επισκέπτες, θα σκουπίσεις και την τελευταία γωνιά. Αυτό δεν είναι κατόρθωμα – είναι υποχρέωση. Το να παρουσιάζεται, όμως, αυτή η αυτονόητη προετοιμασία ως «πιο… από ποτέ» αγγίζει τα όρια του επικοινωνιακού σουρεαλισμού.
Δεν είναι η πρώτη φορά που τα κοσμητικά επίθετα αναλαμβάνουν δράση στα Χανιά. Στην προκειμένη περίπτωση, μια σταθερά καλή εικόνα βαφτίστηκε «ρεκόρ», μια σωστή διοργάνωση μετατρέπηκε σε «ιστορική στιγμή» και η καθημερινή δουλειά των υπηρεσιών σε επικοινωνιακό «τρόπαιο».
Και μετά, έρχεται η φιλοξενία.
Αλήθεια, πώς μετριέται αυτό το «πιο φιλόξενη από ποτέ»;
Με τις φωτογραφίες στον τερματισμό;
Με τα χαμόγελα των εθελοντών – τα οποία, παρεμπιπτόντως, δεν είναι δημοτικό έργο αλλά διαχρονικό κοινωνικό αντανακλαστικό;
Ή με κάποιον δείκτη, κάποιο… «φιλοξενόμετρο», που δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί;
Η φιλοξενία των Χανίων δεν είναι επίτευγμα μιας δημοτικής θητείας. Είναι στοιχείο ταυτότητας. Είναι στο DNA των ανθρώπων της πόλης, δεν παράγεται με αποφάσεις, ούτε κορυφώνεται με αναρτήσεις και δελτία Τύπου.
Και όμως, η επιμονή στον υπερθετικό βαθμό προδίδει κάτι περισσότερο από ενθουσιασμό. Προδίδει αγωνία, ίσως και ανασφάλεια: μήπως η πραγματικότητα, όσο καλή και αν -πιστεύουμε ότι- είναι, δεν αρκεί χωρίς την απαραίτητη δόση υπερβολής.
Σαν τον οικοδεσπότη που έχει πράγματι ένα αρκετά προσεγμένο σπίτι, αλλά νιώθει την ανάγκη να πείσει τους καλεσμένους του ότι «τέτοια υποδοχή δεν ξανάγινε».
Η πόλη είναι καθαρή. Η πόλη αλλάζει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν σημαντικά προβλήματα και σοβαρές ελλείψεις στις υποδομές της – πάντα υπήρχαν. Η πόλη δείχνει ότι μπορεί να σταθεί σε μεγάλες διοργανώσεις. Δεν χρειάζεται να νικήσει το «ποτέ» για να το αποδείξει.
Και θα γίνει πραγματικά ακόμα πιο καθαρή και φιλόξενη όταν η δημόσια αφήγησή της για όσα συμβαίνουν γίνει τόσο λιτή και ειλικρινής, όσο η πραγματικά κοπιώδης προσπάθεια ενός μαραθωνοδρόμου που τερματίζει χωρίς… να κοιτάζει την κάμερα.
📍 Πλατεία Δικαστηρίων, over and out!
Ακολουθήστε το HANIA.news στο Facebook και στο Twitter