📍 Πλατεία Δικαστηρίων: Ανοίγουμε συχνότητα.
Αν σήμερα, Δευτέρα, από νωρίς το πρωί, όσοι είχατε τη μέγιστη -όπως αποδείχθηκε- ατυχία να κινείστε επί του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ) στο ύψος της Σούδας αισθανθήκατε μια ακατανίκητη επιθυμία να εγκαταλείψετε το αυτοκίνητό σας στη μέση του δρόμου και να αρχίσετε να περπατάτε βρίζοντας, με κατεύθυνση τα Χανιά ή το Ρέθυμνο, μην ανησυχείτε: δεν έφταιγε η ζέστη (μετά από ένα τριήμερο κρύου, με χαλάζι κατά τόπους, που θα ζήλευε και ο Δεκέμβριος), αλλά η φανταστική έκπληξη που μας προσέφερε απλόχερα ο εργολάβος.
Φαίνεται, δηλαδή, πως, στην προκειμένη περίπτωση, η ανάδοχος εταιρεία (ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ) ζήλεψε τη δόξα του Ντέιβιντ Κόπερφιλντ και αποφάσισε να εξαφανίσει -όχι λαγούς από καπέλα- αλλά τον… χρόνο και τις υποχρεώσεις εκατοντάδων οδηγών μέσα σε ένα «σύννεφο» φρέσκιας ασφάλτου, που πολύ γρήγορα μετατράπηκε σ’ ένα άλλο… «σύννεφο» οργής, το οποίο δεν κουνούσε (το ρημάδι) με τίποτα πάνω από τα κεφάλια τους.
Ξεκινάς το πρωί -ή οποιαδήποτε άλλη ώρα της ημέρας- για δουλειά, για ένα κρίσιμο ιατρικό ραντεβού στο Ηράκλειο, για μια εκδρομή, για μια βόλτα στο χωριό. Και ξαφνικά, εκεί που ο δρόμος θα έπρεπε να είναι… δρόμος (λέμε τώρα, καθότι φύσει αισιόδοξοι), βρίσκεις ένα φανάρι εκ περιτροπής κυκλοφορίας. Από εκείνα τα «περιμένετε μέχρι να σβήσει ο ήλιος». Καμία προειδοποίηση, καμία ενημέρωση, κανένας λογαριασμός.
Προφανώς, για τα στελέχη της εταιρείας, η ενημέρωση της Περιφέρειας, της Τροχαίας ή των ίδιων των πολιτών είναι μια «λεπτομέρεια» που απλώς καθυστερεί το project. Μας το απέδειξαν σήμερα, που μας αντιμετώπισαν, λίγο – πολύ, ως κομπάρσους σ’ ένα έργο που ούτε «γράψαμε», ούτε σκηνοθετήσαμε, αλλά οφείλαμε να είμαστε παρόντες σε αυτό και να υπομένουμε το «θαύμα» του εκσυγχρονισμού σιωπηλά, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει έως και δύο (2) ώρες αναμονή για μια απόσταση περίπου τριών (3) χιλιομέτρων. Ταχύτητες, δηλαδή, που ακόμα και μια ηλικιωμένη χελώνα με βαριά αρθριτικά θα τις έβρισκε προσβλητικές – αν δεν ήταν κι αυτή κολλημένη στην ουρά, να αναρωτιέται τι αμαρτίες πληρώνει.
Και σαν να μην έφτανε όλο αυτό το χάος, μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, η ανάδοχος εταιρεία δεν είχε αισθανθεί καν την ανάγκη να εκδώσει μια στοιχειώδη ενημερωτική ανακοίνωση. Ούτε μια εξήγηση για το τι έγινε, ούτε μια συγγνώμη για την ταλαιπωρία… Σαν να μη συνέβη τίποτα. Σαν να μην εγκλωβίστηκαν εκατοντάδες άνθρωποι για ώρες στον δρόμο. Έτσι, όμως, δεν θα τα πάμε καλά.
Ο αντιπεριφερειάρχης Χανίων Νίκος Καλογερής είπε το αυτονόητο, που στην Ελλάδα του 2026 ακούγεται σαν πυρηνική φυσική. Αν οι παρεμβάσεις διαρκούν 2-3 ημέρες, κάντε τις τη νύχτα! Στον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο, τα εργοτάξια σε τέτοιες αρτηρίες ζωντανεύουν, όταν απαιτείται, μετά τις 23:00. Εδώ, όμως, προτιμάμε το «μαρτύριο της σταγόνας» κάτω από τον ήλιο, την ώρα που η τουριστική σεζόν έχει ήδη ξεκινήσει και τα λεωφορεία σχηματίζουν ατελείωτες ουρές. Γιατί να δουλέψουμε βράδυ, όταν μπορούμε να διαλύσουμε το πρόγραμμα χιλιάδων ανθρώπων μέρα μεσημέρι;
Πέραν, όμως, από το σημερινό κυκλοφοριακό μπλακ άουτ, που θα συνεχιστεί και αύριο, Τρίτη, έχουμε και το μόνιμο «ανέκδοτο» του κόμβου Βαμβακόπουλου. Παραμένει κλειστός εδώ και εβδομάδες, «πνίγοντας» την παλαιά εθνική οδό, με νέο επίσημο ορίζοντα λειτουργίας τις… αρχές Αυγούστου. Μιλάμε για τον ορισμό του στρατηγικού σχεδιασμού: να ανοίξεις τον κόμβο ακριβώς όταν θα έχει τελειώσει η μισή και πλέον τουριστική περίοδος και θα έχουμε όλοι πάθει νευρικό κλονισμό. Η ταχύτερη παράδοσή του δεν είναι, πλέον, αίτημα αλλά ανάγκη επιβίωσης, όπως είπε ο Καλογερής. Πριν αρχίσουμε να μοιράζουμε δωρεάν υπογλώσσια στους οδηγούς – ευελπιστώντας σε μία μεγάλη χορηγία των φαρμακοποιών των Χανίων για την κάλυψη των πολύ μεγάλων αναγκών που εκ των πραγμάτων θα υπάρξουν, σπεύδει να προσθέσει η στήλη.
Ας αφήσουμε κατά μέρος τη χιουμοριστική και ελαφρώς σαρκαστική προσέγγιση και ας τα πούμε απλά, κατανοητά και ξεκάθαρα. Γνωρίζουμε ότι τόσο για τα έργα οδικής ασφάλειας (τμήμα Σούδα – Γεωργιούπολη κ.ά.), όσο, κυρίως, για την κατασκευή του νέου ΒΟΑΚ (κόμβοι Βαμβακόπουλου, Μουρνιών και όσα έπονται), ο συγκεκριμένος δρόμος θα είναι ένα απέραντο εργοτάξιο τα επόμενα χρόνια, δεδομένου ότι πάνω από το 60% του έργου αφορά τη διαμόρφωση της υπάρχουσας χάραξης.
Το δεχόμαστε – δεν μπορούμε να κάνουμε και αλλιώς. Αυτό που δεν δεχόμαστε είναι η αχρείαστη ταλαιπωρία επειδή ορισμένοι, από τα γραφεία τους μακριά από το πεδίο, κρίνουν ότι η ζωή μας δεν έχει ιδιαίτερη σημασία μπροστά στα δικά τους χρονοδιαγράμματα.
Το σημερινό δεν ήταν απλώς ένα σοβαρό κυκλοφοριακό πρόβλημα. Ήταν ένα καθαρό, ηχηρό «φάουλ» από την ανάδοχο εταιρεία. Οι πολίτες -οι περισσότεροι τουλάχιστον- έχουν υπομονή, αλλά η υπομονή δεν είναι σαν την άσφαλτο, δεν στρώνεται με το ζόρι.
Κι επειδή θα χρειαστεί να συνυπάρξουμε για αρκετά χρόνια με την ανάδοχο εταιρεία, καλό είναι τα στελέχη της να θυμούνται ότι η υπομονή αυτή δεν είναι ανεξάντλητη και σίγουρα δεν είναι δεδομένη.
Σε κάθε περίπτωση, ο ΒΟΑΚ θα μας ταλαιπωρήσει τα επόμενα χρόνια έως ότου καταστεί ένας σύγχρονος και ασφαλής αυτοκινητόδρομος. Λογικό και αναμενόμενο. Ας φροντίσουν, τουλάχιστον, αυτή η ταλαιπωρία να έχει λόγο.
📍 Πλατεία Δικαστηρίων, over and out!
Ακολουθήστε το HANIA.news στο Facebook και στο Twitter