Τα ελλιπή μέτρα πολιτικής προστασίας και το κυκλοφοριακό αδιέξοδο των θερινών μηνών
Σε μια σύγχρονη πόλη, η πολιτική προστασία δεν κρίνεται μόνο από το πόσο γρήγορα θα επέμβουν οι υπηρεσίες σε ένα συμβάν, αλλά κυρίως από το κατά πόσο έχει προβλεφθεί τι μπορεί να συμβεί πριν αυτό συμβεί. Και δυστυχώς, στα Χανιά των τελευταίων ετών, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες, η καθημερινότητα δείχνει πως ο σχεδιασμός αυτός είτε απουσιάζει είτε υποτιμάται.
Η πόλη βρίσκεται σε μια περίοδο συνεχών έργων ανάπλασης, κυκλοφοριακών παρεμβάσεων και αυξημένης τουριστικής πίεσης. Όμως όταν όλα αυτά συνδυάζονται χωρίς συνολικό επιχειρησιακό πλάνο, τότε η πόλη μετατρέπεται σε ένα εύθραυστο σύστημα, όπου αρκεί ένα μόνο περιστατικό για να παραλύσουν ολόκληρες περιοχές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε η περίοδος κατά την οποία η οδός Κισάμου παρέμενε κλειστή, από το Πανελλήνιο έως το Μνημείο Πεσόντων Μικρασιατών, με αποτέλεσμα ολόκληρη η κυκλοφορία να διοχετεύεται μέσω της οδού Σέλινου και των γύρω παραδρόμων. Μέσα σε αυτό το ήδη επιβαρυμένο περιβάλλον, εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε φούρνο επί της οδού Σέλινου. Την ίδια στιγμή, η οδός Γερασίμου Παρδάλη παρέμενε κλειστή λόγω εργασιών ανέγερσης πολυκατοικίας, όχημα ακινητοποιήθηκε στη Μελετίου Μεταξάκη, ενώ στην ίδια περιοχή διεξαγόταν και η λαϊκή αγορά.
Το αποτέλεσμα ήταν μια εικόνα πλήρους κυκλοφοριακής ασφυξίας.
Και εδώ γεννάται το εύλογο ερώτημα: τα έκτακτα περιστατικά δεν μπορούν να προβλεφθούν. Οι αποφάσεις όμως μπορούν. Ποιος έκρινε ότι μια τόσο κρίσιμη οδική αρτηρία μπορούσε να κλείσει εν ώρα αιχμής, την ίδια στιγμή που στην περιοχή λειτουργούσε λαϊκή αγορά; Ποιος αξιολόγησε το επιχειρησιακό ρίσκο; Υπήρξε μελέτη για το πώς θα κινηθούν πυροσβεστικά οχήματα, ασθενοφόρα ή πολίτες σε περίπτωση σοβαρής ανάγκης;
Διότι η πολιτική προστασία δεν αφορά μόνο τα ακραία φυσικά φαινόμενα. Αφορά και την καθημερινή λειτουργία μιας πόλης όταν αυτή καλείται να αντέξει πολλαπλές πιέσεις ταυτόχρονα.
Ανάλογες εικόνες είδαμε πρόσφατα και στον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης, όπου κυκλοφοριακές ρυθμίσεις λόγω έργων οδήγησαν σε πολύωρο εγκλωβισμό οδηγών. Εικόνες ακινητοποιημένων οχημάτων για ώρες κάτω από υψηλές θερμοκρασίες δεν συνάδουν με έναν σύγχρονο σχεδιασμό διαχείρισης κυκλοφορίας και έκτακτων αναγκών.
Και όλα αυτά οδηγούν σε ένα ακόμη πιο σοβαρό ερώτημα για το μέλλον. Τι θα συμβεί σε μια πραγματική κατάσταση κρίσης; Σε μια μεγάλη πυρκαγιά, σε έναν σεισμό, σε μια ανάγκη άμεσης εκκένωσης;
Περιοχές όπως η Νέα Χώρα διαθέτουν περιορισμένες οδικές διεξόδους. Την ίδια στιγμή, η περιοχή προετοιμάζεται να δεχθεί ακόμη μεγαλύτερη πίεση, με νέα ξενοδοχεία στην Ακτή Κανάρη, αυξημένη τουριστική δραστηριότητα, περισσότερα λεωφορεία, οχήματα τροφοδοσίας, δημοτικά πάρκινγκ και καθημερινή μετακίνηση κατοίκων και επισκεπτών. Οι δρόμοι Γερασίμου Παρδάλη, Ακτή Κανάρη – Πετρόφ και Πατριάρχου Αθανασίου ουσιαστικά διοχετεύουν τον κυκλοφοριακό φόρτο προς μία βασική αρτηρία: την οδό Σέλινου.
Είναι όμως η Σέλινου έτοιμη να σηκώσει αυτό το βάρος; Ακόμη και αν προχωρήσουν μονοδρομήσεις και νέες ρυθμίσεις, έχει υπάρξει πραγματική μελέτη για τη βιωσιμότητα της περιοχής; Για τη στάθμευση των μόνιμων κατοίκων; Για την πρόσβαση οχημάτων έκτακτης ανάγκης; Ή θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα αποσπασματικά, κόβοντας κλήσεις χωρίς να δίνεται ουσιαστική λύση;
Οι πολίτες δεν ζητούν το ακατόρθωτο. Ζητούν το αυτονόητο: σοβαρό σχεδιασμό, συντονισμό και σεβασμό στην καθημερινότητά τους. Ζητούν μια πόλη που να μπορεί να λειτουργήσει όχι μόνο όταν όλα πάνε καλά, αλλά κυρίως όταν κάτι πάει στραβά.
Γιατί τότε είναι που φαίνεται αν μια πόλη είναι πραγματικά ασφαλής ή αν απλώς λειτουργεί πρόχειρα μέχρι να συμβεί το επόμενο περιστατικό.
* Ο κ. Χρήστος Μαρονικολάκης είναι κάτοικος Νέας Χώρας
Ακολουθήστε το HANIA.news στο Facebook και στο Twitter