📍 Πλατεία Δικαστηρίων: Ανοίγουμε συχνότητα.
Αν το «σίριαλ» Ryanair vs Fraport Greece ήταν κρητική βεντέτα μεταξύ σογιών, η κυβέρνηση θα ήταν ο σύντεκνος που κάθεται στη γωνία, πίνει τσικουδιές, μασουλάει αμίλητος παξιμάδια και κάνει πως δεν βλέπει τους υπόλοιπους να βγάζουν… τα κουμπούρια πάνω στο τραπέζι.
Το κράτος σε ρόλο… (παρα)τηρητή
Ας ξεκινήσουμε από την Αθήνα. Το ελληνικό Δημόσιο έχει υπογράψει τη Σύμβαση Παραχώρησης, τον Δεκέμβριο του 2015 – και, θεωρητικά τουλάχιστον, έχει περιορισμένα περιθώρια παρέμβασης.
Από την άλλη όμως, άλλο πράγμα η τήρηση μιας σύμβασης και άλλο η πλήρης πολιτική αφωνία, όταν μιλάμε όχι για απλές υποδομές, αλλά για τις βασικότερες πύλες εισόδου – εξόδου της χώρας, μιας νησιωτικής χώρας, μαζί με τα αεροδρόμια της Αθήνας και του Ηρακλείου.
Ας είμαστε ενοχλητικά ειλικρινείς – ως συνήθως: Οι ελληνικές κυβερνήσεις διαχρονικά… πιπιλίζουν -συνήθως όχι δημόσια- την ίδια «καραμέλα»: Δεν θα μας εκβιάσει η Ryanair.
Το ζήτημα, όμως, δεν είναι τι ζητούν οι αεροπορικές εταιρείες, αλλά τι κάνεις εσύ για την ενίσχυση των προορισμών τη χειμερινή περίοδο -άρα για την ενίσχυση των τοπικών οικονομιών και τη συνεπακόλουθη αύξηση των κρατικών εσόδων μέσω φόρων και ΦΠΑ- καθώς και για την αύξηση του ανταγωνισμού στις αεροπορικές μεταφορές όλο τον χρόνο, που θα επιφέρει καλύτερες τιμές στα εισιτήρια.
Όταν προτάσσεις τους «εκβιαστές» Ιρλανδούς, δίνεις την αίσθηση, αν όχι την πεποίθηση, ότι το κάνεις απολύτως συνειδητά για να κρύψεις είτε τη δική σου ανεπάρκεια είτε τη δική εσκεμμένη απραξία, που δεν αποκλείεται να υποκρύπτει σκοπιμότητα. Εκείνο, όμως, που δεν μπορείς να αναιρέσεις είναι ότι η συνδεσιμότητα όλο τον χρόνο αποτελεί -και- κρίσιμο εργαλείο οικονομικής πολιτικής, το οποίο αφήνεις να παραμένει ανεκμετάλλευτο.
Οι Ιρλανδοί και το… ευαγγέλιο του Excel
Για τη Ryanair τώρα, τα ξέρουμε καλά. Οι Ιρλανδοί δεν λειτουργούν με συναίσθημα, ούτε με τουριστική φιλοπατρία. Λειτουργούν μόνο με Excel, αριθμούς, πληρότητες και κόστος ανά θέση.
Αν αύριο τα νούμερα δείξουν ότι συμφέρει να πετάνε χειμώνα για τη Γροιλανδία, θα ανοίξουν γραμμή και για εκεί χωρίς δεύτερη σκέψη. Έχουν, ενίοτε, μαξιμαλιστικές απαιτήσεις; Έχουν. Τελεία και παύλα. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι δεν υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης και συνεργασίας προκειμένου, σε τελική ανάλυση, να ευνοηθούν οι προορισμοί και οι πολίτες της νησιωτικής χώρας – ως επί το πλείστον.
Στη Θεσσαλονίκη αξιοποίησαν το πρόγραμμα κινήτρων της Fraport Greece για τη χειμερινή περίοδο (Νοέμβριος – Μάρτιος), που ουσιαστικά επιδοτεί νέες διεθνείς χειμερινές πτήσεις για δύο χρόνια, με 10 ευρώ ανά επιβάτη.
Γιατί το έκαναν; Διότι εκεί το «μαγαζί» βγαίνει.
Η Θεσσαλονίκη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, με πανεπιστήμια, μεγάλες επιχειρήσεις, συνεδριακό κόσμο, φοιτητές, Βαλκάνιους επισκέπτες και κίνηση δώδεκα μήνες τον χρόνο.
Στα Χανιά, όμως, η Ryanair θεωρεί ότι το χειμερινό ρίσκο δεν βγαίνει με την υφιστάμενη τιμολογιακή πολιτική στο αεροδρόμιο. Ακόμα και με επιδοτήσεις ύψους 10 ευρώ ανά επιβάτη που μειώνουν, για δύο χρόνια, τις τιμές λίγο πιο πάνω από τα επίπεδα που ίσχυαν χειμώνα – καλοκαίρι όταν το «Δασκαλογιάννης» ήταν υπό κρατικό έλεγχο. Θεωρεί, όμως, ότι βγαίνει με μηδενικά τέλη τον χειμώνα, για όλες τις αεροπορικές εταιρείες, για μία πενταετία – κι έχει δεσμευτεί ότι σε αυτή την περίπτωση η ίδια θα καταφέρει να διπλασιάσει τον αριθμό των επισκεπτών εντός λίγων ετών. Μαξιμαλιστικό; Μπορεί να αποτελέσει, όμως, βάση συζήτησης.
Το «μπαλάκι» πέφτει με θόρυβο στα Χανιά
Όσον αφορά στη Fraport Greece, αυτό που έχει ενδιαφέρον καταρχάς να επισημανθεί είναι ότι αποτελεί έναν από τους πιο κερδοφόρους βραχίονες του διεθνούς δικτύου της γερμανικής Fraport AG. Η υψηλή κερδοφορία των ελληνικών περιφερειακών αεροδρομίων συμβάλλει ουσιαστικά στις ταμειακές ροές και στα συνολικά οικονομικά αποτελέσματα της μητρικής Fraport AG. Θυμίζω ότι η μητρική Fraport έχει το 65% της διαχειρίστριας εταιρείας των 14 αεροδρομίων, το 25% ανήκει στον Όμιλο Κοπελούζου και το 10% σε μεγάλο αμερικανικό επενδυτικό fund.
Τι (μας) λέει η Fraport Greece; Ότι έχει επενδύσει σημαντικά κεφάλαια στην αναβάθμιση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων και ότι εφαρμόζει ήδη διετή προγράμματα κινήτρων μόνο για νέες διεθνείς αεροπορικές συνδέσεις κατά τη χειμερινή περίοδο – τα οποία, πάντως, εκ του αποτελέσματος δεν έχουν αποδώσει στα Χανιά.
Διαβάστε ακόμη: Αεροδρόμιο Χανίων | Γερμανική εμμονή, ιρλανδική επιθετικότητα και ελληνική απραξία
Παράλληλα, εκφράζει, εμμέσως πλην σαφώς, μία άποψη που σηκώνει μεγάλη συζήτηση: Εγώ δίνω κίνητρα, αλλά ο προορισμός δεν είναι αρκετά ελκυστικός τον χειμώνα. Δεν τραβάει, ρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε; Είναι μία άποψη που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν δημοφιλής και σε εσωτερικούς τουριστικούς κύκλους.
Μάλιστα… Μόνο που εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα. Γιατί αν τα Χανιά δεν είναι ελκυστικός προορισμός για την ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού τον χειμώνα, προφανώς με πολύ μικρότερο όγκο επισκεπτών συγκριτικά με τη θερινή περίοδο, τότε ποιος είναι;
Μιλάμε για μια περιοχή με ήπιο κλίμα, φυσικό πλούτο, γαστρονομία, βουνό, θάλασσα, πόλη με ζωή, ιστορία, πολιτισμό, χιλιάδες κλίνες και συνεχείς νέες επενδύσεις σε ξενοδοχεία πόλης και ποιοτικά καταλύματα, ικανά να λειτουργούν δώδεκα μήνες τον χρόνο.
Δεν μιλάμε για έναν προορισμό που «σβήνει» επειδή δεν έχει τίποτα να προσφέρει. Μιλάμε για έναν προορισμό που εδώ και χρόνια λειτουργεί με προβληματική (σχεδόν ανύπαρκτη) χειμερινή συνδεσιμότητα και αποσπασματικό σχεδιασμό.
Κι εδώ βρίσκεται η ουσία. Γιατί ο τουρισμός δεν είναι μόνο θέμα «προϊόντος», όπως αφήνουν να εννοηθεί ορισμένοι – μεταξύ αυτών και τα στελέχη της Fraport Greece. Είναι, κυρίως, θέμα πρόσβασης. Συνδεσιμότητα το λένε. Συνδεσιμότητα.
Αν ο επισκέπτης δεν μπορεί να βρει εύκολα, σταθερά και οικονομικά αεροπορικά δρομολόγια, δεν θα έρθει. Όχι επειδή τα Χανιά δεν αξίζουν, αλλά επειδή ο ανταγωνισμός είναι αμείλικτος και ο σύγχρονος ταξιδιώτης διαλέγει κυρίως αυτό που τον εξυπηρετεί. Ποιος θα επέλεγε για ταξίδια το Μπέργκαμο και την Πάφο -τα αναφέρω ως χαρακτηριστικά παραδείγματα- αν δεν έβρισκε φθηνά και σταθερά αεροπορικά δρομολόγια προς τους συγκεκριμένους προορισμούς;
Ας ακούσουμε τι λένε οι ίδιοι οι επισκέπτες στις ετήσιες έρευνες τουρισμού που πραγματοποιούνται στο αεροδρόμιο «Δασκαλογιάννης» των Χανίων: Ένας στους δύο δηλώνει πως θα επισκεπτόταν την περιοχή και κατά τη χειμερινή περίοδο, αν υπήρχε απευθείας αεροπορική σύνδεση με την πόλη του.
Την ίδια ώρα που οι επισκέπτες του καλοκαιριού στέλνουν αυτό το σαφές και ξεκάθαρο μήνυμα για τον χειμώνα:
• Η Ryanair κοιτάζει τα Excel και τα κέρδη της.
• Η Fraport Greece τα τέλη και τα κέρδη της.
• Οι (περισσότεροι) ξενοδόχοι τις (καλοκαιρινές, κυρίως) κρατήσεις τους.
• Οι τοπικοί θεσμικοί φορείς τον… καθρέφτη τους.
• Και το ελληνικό Δημόσιο παριστάνει τον ουδέτερο παρατηρητή.
Διαβάστε ακόμη: Χανιά | Το πραγματικό «ζουμί» της σύγκρουσης Ryanair – Fraport Greece
Τα Χανιά μοιάζουν να είναι «θύμα» της ίδιας τους της επιτυχίας το καλοκαίρι. Όσο τα ταμεία γεμίζουν το εξάμηνο – επτάμηνο, η ανάγκη για επένδυση στη χειμερινή συνδεσιμότητα με διαφορετική τιμολογιακή πολιτική και άλλους όρους φαντάζει «πολυτέλεια» για τους μετόχους της Fraport Greece, αλλά παραμένει ζήτημα επιβίωσης για την τοπική οικονομία, αν πράγματι θέλει να ξεφύγει από τη σημαντική μεν, μονοκαλλιέργεια δε, του «ήλιου και της θάλασσας».
Αβίαστα, λοιπόν, προκύπτει το ερώτημα: Ποιος θα αντιμετωπίσει, επιτέλους, στρατηγικά, τολμηρά και με συνέπεια το ζήτημα της σύνδεσης των Χανίων με τον κόσμο ολόκληρο τον χρόνο; Γιατί αν δοθεί ουσιαστική λύση σε αυτό το κομβικό πρόβλημα, τότε θα αρχίσουν να αλλάζουν πολλά περισσότερα – από τον χειμερινό τουρισμό μέχρι και την ίδια τη λειτουργία των αεροπορικών γραμμών εσωτερικού.
📍 Πλατεία Δικαστηρίων, over and out!
Ακολουθήστε το HANIA.news στο Facebook και στο Twitter