📍 Πλατεία Δικαστηρίων: Ανοίγουμε συχνότητα.
Αν το καλοσκεφτείς, κάποιες φορές η Ιστορία έχει ένα εξαιρετικά ειρωνικό, αλλά και απόλυτα δίκαιο χιούμορ. Ογδόντα πέντε χρόνια μετά τη Μάχη της Κρήτης, εκεί όπου οι πρόγονοί μας πολέμησαν δίπλα – δίπλα με τους Συμμάχους ενάντια στον ναζισμό, στα Χανιά προσγειώθηκε ίσως η πιο «σκληρά εργαζόμενη» και αποδεδειγμένα σκληροτράχηλη Royal της Μεγάλης Βρετανίας. Η πριγκίπισσα Άννα. Η αδελφή του βασιλιά Καρόλου.
Τα τοπικά -και όχι μόνο- ΜΜΕ, όπως ήταν αναμενόμενο, πάθαμε ένα μικρό, πολιτισμένο «παραλήρημα». Γιατί μπορεί εμείς στην Ελλάδα να έχουμε τελειώσει με τη βασιλεία από το δημοψήφισμα του 1974 -και πολύ καλά κάναμε- αλλά, ας μην κοροϊδευόμαστε, μια αδυναμία στις «γαλαζοαίματες» ιστορίες την έχουμε ακόμη.
Αν διαβάσει κανείς πίσω από τις γραμμές των ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών και παρατηρήσει λίγο περισσότερο τις φωτογραφίες που έστελνε στα Μέσα Ενημέρωσης η Βρετανική Πρεσβεία, το σκηνικό έμοιαζε βγαλμένο από μια υπέροχη ελληνοβρετανική κομεντί, με πρωταγωνίστρια μια γυναίκα που υπηρετεί το καθήκον της με σχεδόν δωρική σοβαρότητα.
Η πριγκίπισσα Άννα φημίζεται για το «στρατιωτικό» της στυλ, την ασυμβίβαστη σοβαρότητά της και το γεγονός ότι δεν ανέχεται πολλές ανοησίες. Για να καταλάβουμε με ποιαν είχαν να κάνουν οι τοπικοί μας άρχοντες, αξίζει να θυμηθούμε τον Μάρτιο του 1974.
Όταν ο ένοπλος Ίαν Μπολ έκλεισε τον δρόμο του αυτοκινήτου της στο Λονδίνο, πυροβόλησε τον οδηγό και τον αστυνομικό της και της ζήτησε, με την απειλή όπλου, να βγει έξω για να την απαγάγει, η νεαρή -τότε- Άννα δεν έπαθε υστερία. Τον κοίταξε ψυχρά και του πέταξε το ιστορικό πλέον: «Not bloody likely». Σε ελεύθερη μετάφραση; «Ούτε κατά διάνοια» ή «Σιγά μην έρθω».
Από τότε, η φήμη της ως της πιο «σκληρής» Royal του Παλατιού την ακολουθεί παντού.
Στα Χανιά, λοιπόν, αυτή η γυναίκα έχω την αίσθηση ότι βρήκε το ιδανικό της ταίρι: Το κρητικό ταπεραμέντο.
Στη Σούδα και στο Μάλεμε, όλα ήταν όπως έπρεπε. Η συγκίνηση αληθινή. Η παρουσία της Άννας έδωσε το διεθνές βάρος που αξίζει σε αυτή την 85η επέτειο. Οι αναφορές των ΜΜΕ στάθηκαν στον βαθύ σεβασμό της προς τους ελάχιστους επιζώντες και τους απογόνους των ANZACs (Australian and New Zealand Army Corps – δηλαδή Στρατιωτικό Σώμα Αυστραλών και Νεοζηλανδών). Και δίκαια. Η Μάχη της Κρήτης δεν είναι απλώς άλλη μια σελίδα στα βιβλία. Είναι ζωντανή μνήμη ενός μοναδικού γεγονότος.
Οι τοπικοί άρχοντες, βουλευτές και φορείς, ντυμένοι στην τρίχα μέσα στον ήλιο του Μάη, προσπαθούσαν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο βρετανικό stiff upper lip (το περίφημο «σφιχτό πάνω χείλος», που για τους Βρετανούς σημαίνει να παραμένεις ανέκφραστος και ψύχραιμος ακόμα και αν ο κόσμος γύρω σου καταρρέει) και στο κλασικό, εγκάρδιο κρητικό χτύπημα στην πλάτη. Οι φωτογραφικοί φακοί, όπως αναμενόταν, πήραν φωτιά. Κάποιοι μάλλον θα κάνουν κορνίζα το στιγμιότυπο όπου η Πριγκίπισσα απλώς τους κοιτάζει με το γνωστό, διαπεραστικό της βλέμμα.
Πέραν από το χιούμορ και τις λεπτομέρειες για το τι φόρεσε και πώς περπάτησε η 75χρονη Πριγκίπισσα -γεννηθείσα στις 15 Αυγούστου 1950, Λέων στο ζώδιο – αν γίνομαι αντιληπτός (sic)-, αλλά και για τις γραβάτες που έβαλαν ο θείος Σταύρος (Αρναουτάκης) και ο θείος Νίκος (Καλογερής) -ο Παναγιώτης μας (Σημανδηράκης) φορά συχνότερα- η ουσία της διήμερης επίσκεψής της κρύβει μια μεγάλη αλήθεια.
Η Μάχη της Κρήτης παραμένει ένας από τους ισχυρότερους συνδετικούς κρίκους ανάμεσα στη μεγαλόνησο και τη Μεγάλη Βρετανία. Όταν μια γυναίκα με την προσωπικότητα της Άννας στέκεται αγέρωχη μπροστά στους τάφους των νεαρών Κοινοπολιτειακών στρατιωτών, η σοβαρότητά της δεν είναι απλώς πρωτόκολλο. Είναι φόρος τιμής.
Κι όταν οι Χανιώτες την υποδέχονται με τον δικό τους, αξιοπρεπή αλλά πάντα ζεστό τρόπο, αποδεικνύουν ότι ξέρουν να τιμούν την Ιστορία χωρίς να χάνουν τον εαυτό τους.
Η επίσκεψη έχω την αίσθηση -εκ του μακρόθεν- ότι στέφθηκε με επιτυχία. Η Μεγάλη Βρετανία έστειλε ίσως τον πιο αυθεντικό χαρακτήρα της για να τιμήσει τα 85 χρόνια – και τα Χανιά έδειξαν το καλύτερο δυνατό τους πρόσωπο.
Κάπως έτσι, για σχεδόν δύο ημέρες, η πόλη κατάφερε να συνδυάσει βασιλικό πρωτόκολλο, Red Arrows, κρητική λεβεντιά, φωτογραφίες υψηλής σημασίας και αρκετά «πηγαδάκια» με πολλά ερωτήματα και ερωτηματικά, ακόμη και για το αν η Πριγκίπισσα δοκίμασε τελικά ντάκο και καλιτσούνια. Που, μεταξύ μας, είναι ίσως η πιο αυθεντική μορφή διεθνούς διπλωματίας που διαθέτει τούτος ο τόπος.
📍 Πλατεία Δικαστηρίων, over and out!
Ακολουθήστε το HANIA.news στο Facebook και στο Twitter