Για την πολύ μεγάλη «περιπέτεια» της υγείας του, που λίγο έλειψε να του στοιχίσει την ίδια του τη ζωή, τις 96 ημέρες στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του Νοσοκομείου Χανίων και τον αγώνα που συνεχίζει να δίνει, με υπομονή, πίστη και καρτερικότητα, μέχρι και σήμερα, έντεκα περίπου μήνες μετά, προκειμένου να επιστρέψει στην κανονικότητα, μίλησε σήμερα ο πρώην δήμαρχος Κισάμου, Θοδωρής Σταθάκης.
Ο κ. Σταθάκης παραχώρησε συνέντευξη Τύπου το μεσημέρι της Τετάρτης 17 Ιουνίου 2026 στις εγκαταστάσεις του Αννουσάκειου Θεραπευτηρίου της Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου, στην Κίσαμο, όπου εδώ κι έξι μήνες ακολουθεί πρόγραμμα αποκατάστασης, και «άνοιξε την καρδιά του», εκφράζοντας θερμές ευχαριστίες σε όλους εκείνους που στάθηκαν στο πλευρό του όλο το προηγούμενο διάστημα, με πρώτη τη σύζυγό του, Γιώτα Δερμιτζάκη.
Όλα ξεκίνησαν τη Δευτέρα 28 Ιουλίου 2025, όταν ο κ. Σταθάκης ένιωσε περίεργη την αίσθηση του παγωμένου νερού που συνήθιζε έως τότε να πίνει χωρίς κανένα πρόβλημα. Στην αρχή νόμιζε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το νερό. Όμως οτιδήποτε παγωμένο υγρό και αν έβαζε στο στόμα του, υπήρχε η ίδια «ενόχληση». Στη διάρκεια της ημέρας ένιωσε ότι δεν μπορεί να κουνήσει το αριστερό του χέρι. Παρά ταύτα, συνέχισε τις δουλειές του και μάλιστα το βράδυ συμμετείχε κανονικά στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κισάμου.
Όταν η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε κι εκείνος χρειάστηκε να σηκωθεί από το κάθισμά του για να κατευθυνθεί προς το αυτοκίνητό του, με το αριστερό του χέρι να παραμένει μη λειτουργικό, διαπίστωσε ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα και στην κίνηση των ποδιών του. Έστω και με καθυστέρηση, αποφάσισε να πάει, μαζί με τη σύζυγό του, στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου Χανίων, όπου μετά από μια σειρά εξετάσεων -και με την κατάστασή του να επιδεινώνεται ραγδαία- αποφασίστηκε η άμεση εισαγωγή του στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Καθοριστική για την απόφαση αυτή υπήρξε, όπως ο ίδιος είπε σήμερα, η συμβολή του γιατρού – χειρουργού Νίκου Κατσούγκρη. «Μπήκα το βράδυ της 28ης Ιουλίου με παράλυτο το αριστερό μου χέρι και μέχρι το πρωί δεν μπορούσα να κάνω καμία κίνηση», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Σταθάκης.
Οι επόμενες ημέρες ήταν ιδιαίτερα δύσκολες, με τους γιατρούς να προσπαθούν να εντοπίσουν το πρόβλημα. Τελικά, η διάγνωση ήταν ότι ο Θοδωρής Σταθάκης πάσχει από το σύνδρομο Guillain-Barré, ένα σπάνιο νευρολογικό νόσημα -που εμφανίζεται σε περίπου 1 – 2 άτομα ανά 100.000 πληθυσμού ετησίως- στο οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται εναντίον των νεύρων, με αποτέλεσμα ο ασθενής να παρουσιάζει παράλυση και μούδιασμα, συνήθως στα χέρια και τα πόδια. Σε ιδιαίτερα βαριές περιπτώσεις, όπως αποδείχθηκε, δυστυχώς, αυτή του πρώην Δημάρχου Κισάμου, δεν λειτουργούν σωστά οι αναπνευστικοί μύες και χρειάζεται μηχανικός αερισμός σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.
Η παραμονή του στη ΜΕΘ ξεπέρασε τους τρεις μήνες! «Σπάσαμε όλα τα ρεκόρ! Ενενήντα έξι ημέρες στην Εντατική με ενενήντα ημέρες τεχνική υποστήριξη. Δεν μπορούσαν να βγάλουν το οξυγόνο. Οι γιατροί ναι μεν μου μετέφεραν πίστη και αισιοδοξία, αλλά δεν πίστευαν ότι θα καταφέρει να επανέλθει ο πνεύμονας. Όμως, με τη βοήθεια της Παναγίας, ξεκίνησα στις 92 ημέρες να επανέρχομαι στον πνεύμονα και στις 96 ημέρες εξήλθα από την Εντατική», σημείωσε ο κ. Σταθάκης, ο οποίος παρέμεινε, στη συνέχεια, σε Κλινική του Νοσοκομείου Χανίων για ενάμιση μήνα ακόμη.
Με το μυαλό του να είναι απολύτως λειτουργικό και σε πλήρη εγρήγορση, ο κ. Σταθάκης βίωσε και εξακολουθεί να βιώνει μία πολύ μεγάλη δοκιμασία. «Είναι σημαντικό σε δύσκολες συνθήκες που μπορεί να βιώσει κάποιος άνθρωπος, τέτοιου είδους αλλά και μικρότερης κλίμακας, οι άνθρωποι που είναι δίπλα του να τον περιβάλλουν με αγάπη, με στοργή και κατανόηση. Και, φυσικά, εμείς οι νοσούντες να έχουμε τεράστια υπομονή, πίστη, πίστη ξανά, και καρτερικότητα, διότι με αυτά τα εχέγγυα μπορούμε να ξεπεράσουμε τις όποιες δυσκολίες, αλλά και να βρούμε δυνάμεις. Αντλούμε τεράστιες δυνάμεις. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι δυνάμεις μπορεί να έχει κάποιος άνθρωπος και πόσες δυσκολίες μπορεί να ξεπεράσει», είπε ο κ. Σταθάκης όταν ρωτήθηκε πώς κατάφερε να αντιμετωπίσει το σοβαρό πρόβλημα υγείας, που λίγο έλειψε να κόψει νωρίς το νήμα της ζωής του.
Ο ίδιος σημείωσε πως στους γιατρούς έκανε εντύπωση το γεγονός ότι παρέμεινε ψύχραιμος και δεν χρειάστηκε ψυχολογική βοήθεια από επαγγελματία προκειμένου να καταφέρει να αντιμετωπίσει αυτή τη νέα δραματική, όπως είχε εξελιχθεί, συνθήκη. «Είχα δίπλα μου την Παναγία και τον Χριστό. Ατελείωτες στιγμές χρειάστηκα την παρέμβασή τους, είτε νύχτα, ξημερώματα, είτε μέρα. Μπορεί η σύζυγός μου να σας πει τι βιώσαμε για 18 – 20 ημέρες, όταν δεν κοιμήθηκα ούτε μέρα ούτε νύχτα, δεν μπορούσα να κλείσω τα μάτια μου. Η πίεση στο 24 για ημέρες, μετά κατέβηκε στο 16 – και όμως επέζησα. Επίσης, μετά από ένα λάθος συμβάν, είχαμε ανάποδα αποτελέσματα με “βύθιση” του οργανισμού, υψηλή πίεση στο 7 και χαμηλή στο 2, οπότε πάλι “έφευγα”… Κι όμως είμαι ακόμα εδώ και, όπως σας είπα, αυτό οφείλεται στην πίστη στον Θεό και στην προσευχή».
Σημείωσε, δε, ότι αυτές οι δύσκολες στιγμές απαιτούν υπομονή, όχι εντάσεις. «Δεν μας φταίει κανείς. Κάποια πράγματα συμβαίνουν στη ζωή μας. Πρέπει να τα δεχόμαστε. Όποιος αποδέχεται αυτό που του συμβαίνει, τότε μπορεί να προχωρήσει παρακάτω. Αν μένεις στο “γιατί μου συνέβη”, “γιατί σ’ εμένα” και “γιατί αυτό;”, τότε σίγουρα δεν θα μπορέσεις να το ξεπεράσεις εύκολα», υπογράμμισε ο κ. Σταθάκης.
Παράλληλα, απηύθυνε ειλικρινείς και εγκάρδιες ευχαριστίες προς όλες εκείνους και όλους εκείνους που στάθηκαν στο πλευρό του αυτούς τους έντεκα μήνες, με την προσευχή τους, με τον καλό τους τον λόγο, με την πίστη τους, με τη βοήθειά τους, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στα τοπικά Μέσα Ενημέρωσης που κάλυψαν «με σεμνότητα», όπως είπε, τη μεγάλη περιπέτεια της υγείας του.
Ειδικότερα, ο κ. Σταθάκης ευχαρίστησε «τον Τριαδικό Θεό, τη μητέρα Παναγία, γιάτρισσα και θεραπεύτρια, καθώς και τη χορεία των Αγίων που με περιέλαβαν υπό τη σκέπη τους κι έτσι κατάφερα να έχω συνέχεια στη ζωή μου». «Ολόθερμες ευχαριστίες» εξέφρασε επίσης στον μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου, πρόεδρο του Δ.Σ. του Αννουσάκειου Θεραπευτηρίου, Αμφιλόχιο, ο οποίος από τη δεύτερη μέρα εισαγωγής του στη ΜΕΘ τον έχει επισκεφθεί πολλαπλώς, καθώς επίσης στους ιερείς των Μητροπόλεων Κισάμου και Σελίνου, Κυδωνίας και Αποκορώνου, όπως επίσης στον γέροντα Εφραίμ τον Βατοπεδινό, αλλά και στην οικογένειά του, σε φίλους και γνωστούς για τις προσευχές και το ενδιαφέρον τους.
Ο κ. Σταθάκης ευχαρίστηκε, ακόμη, τον διοικητή του Νοσοκομείου Χανίων Γιώργο Μπέα, τον υποδιοικητή Μανώλη Καλλιονάκη, τα άλλα μέλη της Διοίκησης, το διοικητικό προσωπικό, τη Διευθύνουσα, Τομεάρχες, τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας, τους Διευθυντές όλων των Κλινικών και ιδιαίτερα της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας, τους γιατρούς όλων των ειδικοτήτων, το νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό, το Τμήμα Φυσικοθεραπείας του Νοσοκομείου Χανίων, καθώς και τον διευθυντή του Αννουσάκειου Θεραπευτηρίου, π. Αντώνιο Αρετάκη, «στο οποίο βρίσκομαι τους τελευταίους έξι μήνες για την περαιτέρω αποκατάσταση της υγείας μου».
Επίσης, ευχαρίστησε ιδιαιτέρως «γιατρούς που έχουν αποχωρήσει από το Νοσοκομείο, όμως συνέβαλαν και αυτοί καθοριστικά από την πρώτη μέρα της εισαγωγής μου στο νοσηλευτικό Ίδρυμα και στην Εντατική. Τον κ. Γιάννη Τζανάκη και τη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού γιατί μπήκα και σε διαδικασίες πλασμαφαίρεσης, καθώς επίσης και τον κ. Γιώργο Γεωργακάκη, τέως διευθυντή της Νευρολογικής Κλινικής, οι οποίοι και κατά την παραμονή μου στη Μονάδα, αλλά και στη συνέχεια, μέχρι και σήμερα, συνεχίζουν να ενδιαφέρονται και να απασχολούνται με την ασθένειά μου».
Τέλος, ο κ. Σταθάκης ευχαρίστησε «όλους τους συναδέλφους στην Αυτοδιοίκηση. Τον Αντιπεριφερειάρχη, τους Δημάρχους, νυν και πρώην, τους Δημοτικούς και Περιφερειακούς Συμβούλους, νυν και πρώην, οι οποίοι όλο αυτό το διάστημα έδειξαν το ενδιαφέρον τους, επικοινωνώντας στην αρχή με τη σύζυγό μου και στη συνέχεια, ακόμα και τώρα με μένα, μεταφέροντάς μου την αγάπη τους και τις ευχές τους για ταχεία ανάρρωση».
Ολοκληρώνοντας τις ευχαριστίες του -και πριν δεχθεί ερωτήσεις- ο κ. Σταθάκης τόνισε ότι «είναι πολύ σημαντικό για έναν άνθρωπο να έχει κοντά του τον επουράνιο Θεό. Αλλά εγώ ήμουν τυχερός γιατί είχα δύο. Είχα και επί της γης “θεό” και αυτός ήταν η σύζυγός μου, η οποία όλο αυτό το διάστημα δεν έλειψε ούτε μέρα ούτε νύχτα από δίπλα μου, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς μου».
Ακολουθήστε το HANIA.news στο Facebook και στο Twitter