📍 Πλατεία Δικαστηρίων: Ανοίγουμε συχνότητα.
Στις 24 Μαρτίου 2026, στα Χανιά επικρατούσε μια συγκρατημένη αισιοδοξία. Η κοινή σύσκεψη φορέων και βουλευτών, μετά από πρωτοβουλία του Τμήματος Δυτικής Κρήτης του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ/ΤΔΚ) και του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων, είχε αναδείξει μια συγκεκριμένη διέξοδο στο μείζον ζήτημα που είχε προκύψει με το Κτηματολόγιο: το λεγόμενο «μοντέλο της Λευκάδας».
Μια λύση που όχι μόνο υπήρχε, αλλά είχε ήδη εφαρμοστεί από το ίδιο το κράτος σε άλλη περιοχή της χώρας. Το μήνυμα ήταν σαφές. Η Κρήτη, λόγω του ιδιαίτερου ιδιοκτησιακού καθεστώτος της, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν οποιαδήποτε άλλη περιοχή. Το Δημόσιο δεν μπορεί να δηλώνει εκτάσεις ως δικές του απλώς επειδή χαρακτηρίζονται δασικές. Χρειάζονται τίτλοι, αποδείξεις, τεκμήρια. Και όλοι όσοι κάθονταν γύρω από το τραπέζι έδειχναν να συμφωνούν.
Τρεις μήνες αργότερα, η συζήτηση δεν αφορά πλέον τη λύση. Αφορά το μέγεθος του προβλήματος.
Και αν κάποιος αμφιβάλλει για το μέγεθος αυτού του προβλήματος, αρκεί να θυμηθεί την ενημερωτική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες ημέρες στο Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο Χανίων, παρουσία της Διοίκησης του Ελληνικού Κτηματολογίου. Η αίθουσα εκδηλώσεων του 4ου ορόφου αποδείχθηκε μικρή για να χωρέσει μηχανικούς, δικηγόρους, συμβολαιογράφους, εκπροσώπους ιδιοκτητών και πολίτες που αναζητούσαν απαντήσεις. Παλιότεροι έλεγαν πως τόσο κόσμο είχε να δει η συγκεκριμένη αίθουσα από τις εποχές που το ΠΑΣΟΚ στα Χανιά άγγιζε ή και ξεπερνούσε το 50%. Πίσω από τη δόση χιούμορ, όμως, κρυβόταν μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί: η αγωνία χιλιάδων ιδιοκτητών για το τι ακριβώς θα απομείνει από τα περιουσιακά τους δικαιώματα όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία της κτηματογράφησης.
Οι ίδιοι φορείς που τον Μάρτιο ζητούσαν προληπτική νομοθετική παρέμβαση, σήμερα περιγράφουν μια κατάσταση που χαρακτηρίζουν «δυστοπική». Μιλούν για χιλιάδες προβληματικές καταχωρίσεις, για γεωτεμάχια που μετακινήθηκαν, για δρόμους που εξαφανίστηκαν, για ιδιοκτησίες που εμφανίζονται ως δημόσιες και για ένα Κτηματολόγιο που κινδυνεύει να μετατρέψει την ασφάλεια δικαίου σε άσκηση αντοχής για πολίτες, μηχανικούς και δικηγόρους.
Φτάσαμε, μάλιστα, στο σημείο ο πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΔΚ Βασίλης Κοντεζάκης να δηλώσει πρόσφατα ότι «η αντιμετώπιση της Κρήτης στο συγκεκριμένο θέμα, αποτελεί εκτροπή της νομιμότητας και του δικαίου και θα καταγραφεί εκ του αποτελέσματος στις μαύρες σελίδες της ιστορίας του τόπου μας από τις επόμενες γενιές».
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι ότι εμφανίστηκαν προβλήματα. Σε ένα έργο τέτοιου μεγέθους, προβλήματα πάντα θα υπάρχουν. Το ενδιαφέρον είναι ότι τα προβλήματα αυτά είχαν προβλεφθεί δημόσια, εγκαίρως και με λεπτομέρειες.
Όταν τα προβλήματα αυτά παρουσιάστηκαν αναλυτικά και συγκεκριμένα, τον περασμένο Μάρτιο, η Ντόρα Μπακογιάννη μιλούσε για νομοθετική πρωτοβουλία που «θα υπάρξει». Η Σέβη Βολουδάκη αναγνώριζε ότι το ειδικό καθεστώς της Κρήτης απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση. Ο Αλέξανδρος Μαρκογιαννάκης διαβεβαίωνε ότι υπάρχει χρόνος ώστε να μην επαναληφθούν στα Χανιά τα προβλήματα που ήδη είχαν εμφανιστεί σε άλλες περιοχές. Και όλοι έδειχναν να αποδέχονται ότι το «μοντέλο της Λευκάδας» θα μπορούσε να αποτελέσει οδηγό για μια άμεση λύση.
Από την πλευρά της, η Πολιτεία επέλεξε να προχωρήσει πρώτα η διαδικασία και να αντιμετωπιστούν αργότερα οι συνέπειες. Οι προθεσμίες τηρήθηκαν, οι αναρτήσεις έγιναν, τα ορόσημα εκπληρώθηκαν. Το κύριο ερώτημα, όμως, είναι τούτο: Εκπληρώθηκε -και- ο βασικός στόχος του Κτηματολογίου, δηλαδή η προστασία της ιδιοκτησίας και η ασφάλεια δικαίου; Την απάντηση δίνουν, με τρόπο σαφή και ξεκάθαρο, μηχανικοί και δικηγόροι: Όχι. Γιατί, πλέον, χιλιάδες πολίτες καλούνται να αποδείξουν ότι αυτό που κατείχαν, καλλιεργούσαν, κληρονομούσαν και μεταβίβαζαν επί δεκαετίες εξακολουθεί να τους ανήκει.
Και κάπως έτσι, η συζήτηση μετακινήθηκε από το «πώς θα προλάβουμε το πρόβλημα» στο «πώς θα διαχειριστούμε τις συνέπειές του».
Θα ήταν άδικο να υποστηρίξει κανείς ότι οι τοπικοί κυβερνητικοί βουλευτές αδιαφόρησαν. Αντιθέτως, δημόσια αναγνώρισαν τον κίνδυνο και συμμετείχαν στις σχετικές πρωτοβουλίες. Όμως η πολιτική δεν κρίνεται από την αναγνώριση του προβλήματος. Κρίνεται από την επίλυσή του.
«Η υπόσχεση ήταν ότι τα εν λόγω θέματα θα αντιμετωπίζονταν μετά. Σήμερα, λοιπόν, βρισκόμαστε στο “μετά” και αναμένουμε από την Πολιτεία, σεβόμενη την Ιστορία και το Δίκαιο, να προχωρήσει στις απαιτούμενες νομοθετικές τροπολογίες και να βάλει τέλος στην αμφισβήτηση των δικαιωμάτων κυριότητας των συμπολιτών μας», δήλωσε πρόσφατα η πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων Αγάπη Μικρού.
Το ερώτημα, λοιπόν, τώρα που βρισκόμαστε στο «μετά», δεν είναι αν υπήρχε δρόμος. Ο δρόμος είχε υποδειχθεί δημόσια από τον Μάρτιο. Το ερώτημα είναι γιατί, ενώ όλοι αναγνώριζαν το μεγάλο πρόβλημα και παραδέχονταν ότι επιβάλλεται να δοθεί έγκαιρα λύση, δηλαδή έβλεπαν το τρένο να έρχεται με φόρα, δεν φρόντισαν να αλλάξουν τις ράγες εγκαίρως.
📍 Πλατεία Δικαστηρίων, over and out!
Ακολουθήστε το HANIA.news στο Facebook και στο Twitter