Διαβάζω πολλά τελευταία για τη τροχαία, ιδιαίτερα των Χανίων,τις κλήσεις, τα διπλώματα κλπ. Πολύς θόρυβος πραγματικά, με εκφράσεις όπως,«προγκρόμ», «πάταξη της ζωής», «αντισυνταγματικές ποινές»…
Κάπου χάσαμε το αυτονόητο.
Το δίπλωμα δεν αφαιρείται επειδή κάποιος είναι φτωχός, εργαζόμενος, οικογενειάρχης ή χρειάζεται το αυτοκίνητο. Αφαιρείται επειδή προηγήθηκε συγκεκριμένη παράβαση για την οποία ο νόμος προβλέπει αυτή την κύρωση.
Αν η παράβαση βεβαιώθηκε λάθος, να διορθωθεί.
Αν υπάρχει αυθαιρεσία, να ελεγχθεί.
Αν μια διάταξη είναι δυσανάλογη, να αλλάξει θεσμικά.
Κράτος δικαίου σημαίνει και έλεγχο εκείνου που ελέγχει.
Αλλά άλλο αυτό και άλλο η επιστροφή στην παλιά, βολική Ελλάδα:
«Σβήσε μου την κλήση».
«Δυο ποτηράκια ήπια».
«Εδώ κοντά πάω, τι τη θέλω τη ζώνη;»
«Το κεφάλι είναιδικονμου, τι σε νοιάζει».
Αυτή την Ελλάδα την πληρώσαμε με αίμα. Οι σοβαρές παραβάσεις δεν είναι τυπικότητες. Η υπερβολική ταχύτητα μειώνει δραματικά τον χρόνο αντίδρασης και αυξάνει τη σφοδρότητα μιας σύγκρουσης. Το αλκοόλ επηρεάζει την κρίση και τα αντανακλαστικά. Η ζώνη και το κράνος δεν αποτρέπουν το τροχαίο, αλλά συχνά αποτρέπουν τον θάνατο ή τον σοβαρό τραυματισμό.
Γι’ αυτό και η αποτελεσματική αστυνόμευση δεν μετριέται μόνο από τον αριθμό των κλήσεων. Μετριέται από το αν περιορίζει την επικίνδυνη συμπεριφορά.την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, τις αυτοσχέδιες κόντρες, την υπερβολική ταχύτητα, την παραβίαση σηματοδοτών και την οδήγηση χωρίς ζώνη ή κράνος. Όταν οι έλεγχοι είναι σταθεροί, ορατοί και δίκαιοι, λειτουργούν αποτρεπτικά πριν συμβεί το δυστύχημα και όχι μόνο κατασταλτικά μετά από αυτό.
Κανείς δεν ζητά να μη βγουν τα αυτοκίνητα στον δρόμο. Ζητά να κυκλοφορούν με οδηγούς που σέβονται τους κανόνες και τη ζωή του άλλου. Η Τροχαία εφαρμόζει έναν νόμο που δεν ψήφισε η ίδια.Όταν αυτό μας ενοχλεί, ας αναρωτηθούμε γιατί δυσκολευόμαστε τόσο να δεχτούμε ότι οι κανόνες ισχύουν και για εμάς.
Η θέση μου είναι καθαρή, εδώ και καιρό εκφρασμένη. Συνεχίστε. Με νομιμότητα, μέτρο, ευγένεια και χωρίς αυθαιρεσίες. Δεν θέλουμε να γυρίσουμε πίσω, αλλά να γίνουμε ένας σύγχρονος και σοβαρός λαός, όπου ο νόμος δεν εφαρμόζεται μόνο για τους άλλους.
Ο στόχος, βέβαια, δεν είναι να αφαιρούμε περισσότερα διπλώματα ή να γράφουμε περισσότερες κλήσεις. Είναι να μάθουμε να μην κάνουμε τις παραβάσεις. Κι αυτό αρχίζει από την οικογένεια, το σχολείο, την παιδεία μας και τη συμπεριφορά μας γενικότερα.
Να έρθει η ώρα που δεν θα χρειάζεται να σε τιμωρήσω αν το κάνεις, αλλά να σε μάθω να μην το κάνεις. Από το μαιευτήριο να αρχίζει, όπως συνηθίζω να λέω.
Μέχρι τότε, όμως, ο δρόμος δεν μπορεί να λειτουργεί με το… κάνω ό,τι γουστάρω. Γιατί απέναντι έρχεται κάποιος που θέλει κι αυτός να γυρίσει σπίτι του.
* Ο κ. Γιάννης Λιονάκης είναι πρόεδρος του Εθελοντικού Συλλόγου Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων (Ε.ΣΥ.ΠΡΟ.ΤΑ.)
Ακολουθήστε το HANIA.news στο Facebook και στο Twitter