Από μικρός, που πήγαινα στη Γερμανία στο γερμανικό σχολείο, θυμάμαι πως μας εκπαίδευαν στην κριτική σκέψη, μαθαίναμε πως δεν κάνει να δεχόμαστε τίποτα όπως μας παρουσιάζεται. Οφείλουμε να ψάχνουμε αν κάτι κρύβεται πίσω από αυτό, μια άλλη, μια πιο βαθιά αλήθεια, ή ακόμα χειρότερα: μήπως πρόκειται για ψέμα, που εμείς πρέπει να το ξεσκεπάσουμε.
Αλλά και στη λογοτεχνία, αν προσέξει κανείς, θα δει πως μόνο λίγο μέρος των κειμένων αφιερώνεται στη θετική εκτίμηση της πραγματικότητας, το μεγάλο μέρος αναλύει και παρουσιάζει κακώς κείμενα της κοινωνίας ή κακόβουλες συμπεριφορές ατόμων.
Στις κοινωνικές επιστήμες, ο κόσμος παρουσιάζεται ως μια αρένα που ο ένας τρώει τον άλλων, ο δυνατός τον αδύνατο, οι άντρες τις γυναίκες, οι πλούσιοι τους φτωχούς, οι άσπροι τους μαύρους, οι κανονικοί τους διαφορετικούς (αν και, πρώτα μαθαίνουμε πως δεν υπάρχει κανονικότητα και πως δεν πρέπει να υπάρχει για να προστατεύουμε έτσι τους διαφορετικούς, πώς όμως ορίζεται το διαφορετικό χωρίς το κανονικό δεν μας εξηγούν).
Η Ευρώπη είναι σε παρακμή και φτάνει προς το τέλος της. Στις Βρυξέλλες μόνο ανόητους κανονισμούς σκαρφίζονται και γενικά πρόκειται για μια ελίτ εντελώς έξω από την πραγματικότητα. Η Ευρώπη δεν έχει πια ηγέτες, όπως είχε παλιά, μόνο αδύναμα, άβουλα ανθρωπάκια, ενώ σε Κίνα, Αμερική, Ρωσία κυβερνούν ηγέτες που ξέρουν τι θέλουν και πώς θα το κατορθώσουν.
Στην Ελλάδα ο Μητσοτάκης συστηματικά, με σχέδιο δηλαδή, καταστρέφει τη χώρα, φροντίζει για την ακρίβεια, ξεπουλάει το Αιγαίο στους Τούρκους, ιδιωτικοποιεί τα πάντα για να εξυπηρετήσει τους ιδιώτες φίλους του και είναι πραγματική Μαφία – «μόνο ζώα μπορούν ακόμα να τον ψηφίσουν».
Οι τουρίστες γεμίζουν τους δρόμους μας και υπερφορτώνουν τις υποδομές, αλλά δεν ψωνίζουν τίποτα. Μόνο βάρος είναι, φορούν άσπρες κάλτσες, είναι χαζοί και χειροκροτούν τον ήλιο που βασιλεύει.
Στα Χανιά, που έχουν μεταμορφωθεί πρόσφατα από βομβαρδισμένο τοπίο σε μια όμορφη ευρωπαϊκή πόλη, ο Δήμαρχος μόνο καταστρέφει, είναι ανίκανος και διαπλεκόμενος.
Ευφυής είναι αυτός που κριτικάρει (σχεδόν πάντα χωρίς καμία τεκμηρίωση), αυτός που χλευάζει, αυτός που αποδομεί, αυτός που βλέπει παντού συνωμοσίες, παντού διαπλοκές, παντού απάτες και απατεώνες, παντού κακία και υστεροβουλία. Η αριστερή «διανόηση» που δεν αφήνει τίποτα όρθιο, συνεπώς είναι το αποκορύφωμα ανθρώπινης ευφυΐας.
Όποιος πει, στοπ βρε παιδιά, υπάρχουν και τα καλά, θα θεωρηθεί αγαθός. Αν πει πως τα καλά είναι πολύ περισσότερα από τα άσχημα και πως η δημοκρατία, η ειρήνη, η ευημερία, η ασφάλεια, η φιλία των λαών στην Ευρώπη, η Ελλάδα (που προσφέρει τα πάντα που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να ζει καλά, αν και όχι σε όλους τους τομείς στο πιο ψηλό επίπεδο, ε και…), ο τουρισμός (από αυτόν ζούμε όλοι), τα Χανιά ως όμορφη πόλη να ζεις, είναι ό,τι το καλύτερο που μπορούσε να συμβεί στη γενιά μας, θα τον πουν τρελό για δέσιμο.
Τι δεν μας έμαθαν, λοιπόν, που στο τέλος μόνο οι πραγματικά ευφυείς ανάμεσά μας το έμαθαν μόνοι τους;
Να διακρίνουμε, να εκτιμάμε και να επιβραβεύουμε.
Αν δεν το κάνουμε αυτό, κάποια στιγμή μπορούμε να χάσουμε τα πάντα. Και τότε πραγματικά θα υπάρχει γύρω μας μόνο σκοτάδι. Η ζωή που ζούμε τώρα θα φαντάζει σαν χαμένος παράδεισος.
ΥΓ.: Ο λόγος που οι άνθρωποι βλέπουμε μόνο προβλήματα και δυσκολίες, έχει μάλλον να κάνει με τα ένστικτά μας, αυτά μας καθοδηγούν στο να αντιμετωπίζουμε δυσκολίες και εμπόδια, ενώ αυτό που λειτουργεί σωστά εφόσον δεν χρειάζεται άμεση επέμβαση παραμένει απαρατήρητο. Ο ανθρώπινος πολιτισμός όμως δεν μπορεί να πραγματοποιείται μόνο με βάση τα ένστικτα, δεν πρόκειται για ζούγκλα. Δημιουργήθηκε με ανώτερες, υπερβατικές λειτουργίες του ανθρώπινου νου (που ποτέ δεν θα κατανοήσουμε τι ακριβώς είναι αυτές) και με βάση αυτές, μέσω μιας ολικής και δημιουργικής κατανόησης της πραγατικότητας, πρέπει να προστατεύεται και να εξελίσσεται προς το καλό των ανθρώπων.
Φωτογραφία αρχείου: Παύλος Μπουζάκης
Ακολουθήστε το HANIA.news στο Facebook και στο Twitter